Georgette (82) uit Wetteren laat "Joie De Vivre" op haar pols tatoeëren: "Ik laat corona m'n levensvreugde niet ontnemen"

Corona doet rare dingen met een mens. Georgette Foncke uit Wetteren is 82, zou nooit van haar leven een tatoeage laten zetten, maar dat is nu toch gebeurd. Voortaan staat er 'Joie De Vivre' te lezen op haar pols. Een duidelijke verwijzing naar corona. "Mijn joie de vivre was door corona aan het verdwijnen, maar ik heb gezegd: 'Georgette, u niet laten doen, je moet je levensvreugde behouden' en dan heb ik een tattoo laten zetten."

Dat Georgette nog vol levensvreugde en enthousiasme zit, is duidelijk te merken als ze  aan de telefoon komt om haar uitleg te doen op Radio 2 Oost-Vlaanderen: "We moeten onze joie de vivre houden hé, meneer!" Want die was het afgelopen jaar door corona aan het verdwijnen, merkte de kwieke dame. "Ik zit veel opgesloten en we moeten veel binnenblijven in ons flatje. Soms gaat het me, maar soms ook niet. En dan heb ik mezelf herpakt."

In het Frans

De spreuk op haar pols is in het Frans, maar dat is niet verwonderlijk. Georgette hoorde vroeger veel Frans, ook al is ze niet in die taal opgevoed. Een heel verhaal over haar jeugd, het weeshuis en de oorlog volgt. En uiteindelijk is ze van het Frans blijven houden. "Ik lees nu nog altijd Franse boeken en hou enorm van het Franse chanson."

Lees verder onder de foto

Ik ben wel 82, maar nog niet afgeschreven. We moeten genieten van het leven

Georgette Foncke

De Wetterse wou enkel 'Joie De Vivre' op haar pols.  Geen tijger of een vlinder. "Nee, nee, nee," lacht ze, "ik geniet van het leven, dat is mijn levensmotto en dat wou ik erop. Ik ben 82, maar nog niet afgeschreven of dood. We moeten er het beste van maken, meneer. We hebben het afgelopen jaar veel verloren, maar we hebben ook nog veel. Dus moeten we genieten van het leven." 

Deze tattoo zal de enige zijn. Maintenant ça suffit

Georgette Foncke

Wat genieten voor Georgette is, daar hoeft ze niet lang over na te denken. "Een keer naar Duitsland of Parijs gaan, en gaan eten," zegt ze. "En werken. Ik heb tot m'n 80ste gewerkt in de horeca. Mijn grootste verdriet is dat ik dat nu niet meer kan, want dat was genieten." Nu de eerste tattoo er staat, betekent dat dat ze de smaak te pakken heeft? "Nee, helemaal niet," zegt ze vastberaden. "Een dame van 82 kun je toch niet volsteken met tatoeages, dat gaat niet. Mijn 'Joie De Vivre' staat er nu op, maar één tattoo, ça suffit."

Beluister hieronder het hele gesprek met Georgette Foncke

Meest gelezen