Diksmuidse nicht van slachtoffer Fourniret: "Hij was een ijskoude man"

In een Frans gevangenisziekenhuis in Parijs is gisteren seriemoordenaar Michel Fourniret gestorven. Hij en zijn vrouw Monique Olivier werden in 2004 veroordeeld voor de verkrachting van en de moord op 8 meisjes en jonge vrouwen, onder wie Jeanne-Marie Desramault. Fournirets overlijden roept veel slechte herinneringen op bij de nicht van Jeanne-Marie: Jenny Bouckaert uit Diksmuide.

"Het overlijden van Fourniret en het feit dat de zaak weer overal in de media komt, maakt veel gevoelens los", bekent Jenny Bouckaert uit Diksmuide. "Ik herinner me de gruwelijke verhalen die ik gehoord heb en de beelden die ik gezien heb tijdens het proces. Maar het feit dat Fourniret weg is, dat doet mij niks". Jenny woonde in 2004 het hele proces bij tegen het zogenaamde "monster van de Ardennen" en zijn vrouw, om haar oom te steunen, de vader van Jeanne-Marie. Het was dan 15 jaar geleden dat Jeanne-Marie verdwenen was. 

Jeanne-Marie kwam niet meer terug van internaat in 1989. Ze was toen 22 en studeerde secretariaat in Charleville-Mézières. Achteraf bleek ze Fourniret op de trein te hebben ontmoet. Hij had zich voorgedaan als een zeer gelovig iemand en had haar zo kunnen overtuigen om af te spreken met hem en zijn vrouw. Ze zou nooit meer terugkeren van die ontmoeting.

Praktisch gezien is het proces dan wel afgesloten, maar in jouw hart is het dat nooit

Jenny Bouckaert

Selectief geheugen

Uiteindelijk werden Fourniret en Olivier veroordeeld voor de moord op 8 meisjes en jonge vrouwen, maar later bekende hij nog 3 moorden en de politie en het gerecht vermoeden dat er nog meer slachtoffers zijn. Fourniret en Olivier sloegen zowel toe in Frankrijk als in België, maar meestal in de streek van de Ardennen. Zij lokte meisjes in haar auto om dan, een beetje verderop, Fourniret op te pikken die zogezegd toevallig stond te liften langs de kant van de weg.

Jenny herinnert zich de seriemoordenaar als een ijskoud iemand, net zoals zijn vrouw. "Zij had tijdens het proces vooral last van een selectief geheugen. Meestal herinnerde ze zich niks, tenzij het in haar voordeel was. En ook hij wou zijn mond niet open doen, omdat hij zijn goesting niet kreeg. Meestal zat hij daar met zijn ogen half dicht, alsof hij aan het slapen was."

Geheimen mee in het graf

Zelfs nu de moordenaar van haar nicht gestorven is, kan en wil Jenny de zaak niet achter zich laten. "Praktisch gezien is het proces dan wel afgesloten, maar in jouw hart is het dat nooit. Ik denk nog zoveel terug aan Jeanne-Marie. Zo weinig mensen praten nog over haar. Maar ze is niet vergeten. Dat Fourniret dood is, komt niet als een opluchting. Er is te veel gebeurd. Voor mij was hij al dood toen hij in de cel zat. Alleen jammer dat hij zo veel geheimen meeneemt in zijn graf."

Meest gelezen