Uitgeverij Houtekiet

Annie uit Blankenberge schrijft boek over vader die chef-kok was in Auschwitz: "Deelde in het geheim keukenoverschotten uit"

Annie Van Paemel uit Blankenberge heeft, samen met Dirk Verhofstadt, een boek geschreven over haar vader, een van de chef-koks van Auschwitz. "Als hij keukenoverschotten had, plaatste hij die aan het hek waar de mensen voorbij liepen die naar hun werkplaats stapten", zegt Annie.

Willy Van Paemel, de vader van Annie, was in de jaren '30 een veelbelovende chef-kok, maar de oorlog stond een bloeiende carrière in de weg. "Mijn papa moest eerst zijn legerdienst doen en in het jaar 1940 werd hij onmiddellijk krijgsgevangen", vertelt Annie aan Radio 2 West-Vlaanderen. "Na dat krijgsgevangenschap mocht hij opnieuw aan de slag als chef-kok in Antwerpen, maar ook dan stak de oorlog een stokje voor de plannen van mijn vader. Er was namelijk een Duitse ambtenaar die hem verplichtte Antwerpen te verlaten en naar een voor hem onbekende bestemming te gaan. Na 3 à 4 dagen reizen bleek de bestemming Auschwitz te zijn."

Beluister hieronder het gesprek met Annie Van Paemel en lees daarna voort:

Uitgeverij Houtekiet

Auschwitz III

"Auschwitz wordt terecht gelinkt aan de uitroeiingskampen", zegt Annie. "Maar de plek waar mijn vader terechtkwam, was Auschwitz III. Dat was de site van het IG Farben-concern, waar meerdere fabrieken stonden die de oorlogsmachine deden doen draaien. In die fabrieken werd onder andere synthetisch rubber gemaakt voor voertuigen, maar ook salpeter voor explosieven." 

"Toen mijn vader aankwam in Auschwitz zag hij de grootschaligheid van het concern", gaat Annie voort. "Zij hadden nood aan goedkope werkkrachten, zoals Joden en krijgsgevangenen. Mijn vader moest er aan de slag als chef-kok. Binnen het concern heerste er een bepaalde hiërarchie, ook op het vlak van voeding. De Joodse mensen kregen bijna niets te eten, terwijl de arbeiders uit het Oosten iets betere kost kregen. De Duitsers kregen uiteraard het beste en het meeste eten."

"Noch dader, noch slachtoffer"

"Ik heb heel lang nagedacht over de positie van mijn vader in dat kamp. Hij was erg nuttig voor de Duitsers. Eigenlijk was hij noch dader, noch slachtoffer. Gaandeweg, na een paar weken, wist hij dat er vreselijke dingen gebeurden in Auschwitz. Hij zag vaak groepen mensen passeren die naar de werkplaats aan het stappen waren. Wanneer mijn vader keukenoverschotten had, plaatste hij die overschotten aan het hek waar de mensen voorbij liepen. Zo kon hij sommigen, in het geheim, een iets betere dag bezorgen, al was dat eigenlijk maar een druppel op een hete plaat. Ik vertel dat verhaal graag aan mijn kinderen. Zo leren ze dat je eigenlijk altijd iets kan betekenen voor iemand anders."

Meest gelezen