Kian (8) en zijn familie adopteerden een varkentje: "Josephine kijkt met ons televisie onder een dekentje"

In de tuin van de 8-jarige Kian in Genk kwispelt geen hond en spint geen kat, maar knort een varkentje. Samen met zijn plusmama Jenne en papa Brecht adopteerde de jongen in het najaar van 2020 een zwart, koddig biggetje. “Hoewel ik eerst even aan het idee moest wennen, maakt Josephine nu deel uit van ons gezin. Ze ligt zelfs bij ons in de zetel en kijkt mee naar televisie”, lacht Kian terwijl hij zijn huisdier knuffelt.

Josephine is een droom van een huisdier: ze wroet niet in het gras, maar slaapt netjes in haar bench, maakt geen lawaai en is zindelijk. “We hebben er amper werk aan gehad om haar op een vast plekje naar het toilet te laten gaan”, vertelt Kian. “Wanneer ze hoognodig moet, gaat ze knorren aan het raam en weten we dat we de deur moeten opendoen. Vervolgens huppelt ze piepend naar het kippenhok en doet ze pipi en kaka voor het poortje. Als we de schuifdeur en het poortje van haar bench niet op slot doen, maakt ze die zelf open met haar snuit. Mijn papa heeft op het internet gelezen dat varkens één van de slimste diersoorten ter wereld zijn.”

(Lees verder onder de foto)

Minder werk dan een puppy

“Het leek ons een fijn idee om een varkentje te adopteren”, gaat Jenne verder. “Zodra we op het internet biggetjes vonden, hebben we gereageerd. De dag erop konden we Josephine al gaan halen. Inmiddels is ze bijna één jaar oud en zal ze nog een beetje groeien. Ik heb haar ouders gezien, en die hadden de grootte van een gemiddelde hond. We voeren haar varkensbrokjes en verwennen haar soms ook wel met snoepjes. We ondervinden tot nu toe alleen maar voordelen. Aan een biggetje heb je minder opvoedingswerk dan aan een puppy. Al is het adopteren van een varken misschien niet voor iedereen weggelegd. Wij hebben een grote tuin waar ze naar hartenlust in kan ravotten.”

Eigenlijk adopteer je beter twee varkentjes. Maar volgens mijn papa ben ik er zelf één!

Kian

Zoals dat de meeste huisdieren betaamt, mag Josephine ook rondwaggelen in hun huis. “Als we naar een film kijken, springt ze op de zetel en kruipt ze bij ons onder het dekentje”, zegt Kian. “Net zoals bij jonge honden en katten moeten we soms streng zijn. Ze knabbelt wel eens aan de planten in de woonkamer en duwt dingen omver. Als we boos zijn roepen we “Fien!” en hoort ze aan ons stemgeluid dat het menens is. Dan zie je meteen aan haar kopje dat ze zich schuldig voelt. Maar in het algemeen is ze gelukkig heel braaf en leert ze snel. Jenne zegt dat je varkentjes eigenlijk per twee moet houden. Maar volgens mijn papa hebben ze met mij al een extra varkentje”, lacht Kian.

Meest gelezen