Het project Ocean Flower Island voor de kust van het tropische eiland Hainan.
Stringer

Wordt het concern Evergrande het "Chinese Lehman Brothers" dat de vastgoedbubbel doorprikt?

In China is vandaag betoogd door boze aandeelhouders van het enorme vastgoedconcern Evergrande. Dat is erg uitzonderlijk in China, maar de nakende ondergang van het gigantische bedrijf zou schokgolven kunnen sturen doorheen de oververhitte vastgoedmarkt en de financiële sector in de Volksrepubliek en mogelijk ver daarbuiten.

Het waren iets meer dan honderd erg woedende mensen die met slogans zoals "Wij willen ons geld terug" betoogden aan het hoofdkantoor van Evergrande in Shenzhen, net over de grens met Hongkong. Ze werden tegengehouden door de politie en door de veiligheidsagenten van het bedrijf.

Dat is nog geen massa, maar sociale media in China kregen de voorbije weken dan ook ongewoon veel woedende reacties over zich heen. De voorbije zes maanden heeft het aandeel van Evergrande op de beurs van Hongkong bijna 80 procent van de waarde verloren en het staat nu weer op het niveau van 2014 na een steile klim en val. Ratingkantoren maken intussen gehakt van de obligaties van het concern.

Deze zinnen herinneren u misschien aan de bankencrisis van 2008 en dat is geen toeval. Evergrande is het op een na grootste bouw- en vastgoedconcern van China met 1.300 grote projecten in 280 steden en daarvan liggen een groot deel nu stil. Het is ook actief in media, voeding en de productie van elektrische wagens en bezit een van de succesvolste voetbalploegen in China: Guangzhou Evergrande. Naar eigen zeggen heeft Evergrande 200.000 mensen in dienst en werken er indirect 3,8 miljoen mensen voor het concern. Topman en stichter Xu Jiayin (of Hui Ka Yan) zou een van de rijkste mensen in China zijn, maar zijn fortuin zou nu teruggevallen zijn tot "slechts" 11 miljard dollar.

"Too big to fail?"

Sinds de oprichting in 1996 heeft Evergrande -net als vele andere Chinese bedrijven- een snelle groei doorgemaakt, veelal gefinancierd met schulden. Die zouden nu opgelopen zijn tot een astronomisch bedrag tussen de 260 en 300 miljard dollar en Evergrande zou een van de bedrijven met de hoogste schuldenberg ter wereld zijn.  Het bedrijf betaalde zijn leveranciers veelal met schuldbekentenissen op korte termijn, maar de meesten weigeren dat nu en eisen betaling in cash, wat niet kan. Eind deze maand zouden twee filialen van Evergrande intrestbetalingen aan de banken niet kunnen voldoen.

Het bedrijf heeft natuurlijk ook een groot vermogen en probeert onderdelen van de hand te doen om aan cash geld te komen, maar dat kan in de huidige crisissituatie enkel tegen discountprijzen en verloopt bovendien niet vlot. Er zijn nu experten aangesteld om een uitweg uit de crisis te zoeken zoals een faillissement, een "hair cut" bij schuldeisers, een "bail-out" door de overheid of verkoop van filialen en vastgoed of het opsplitsen van het concern in verschillende bedrijven. (Lees verder onder de foto).

Chen Dongqiu

Een "Lehman-effect" vanuit China?

Evergrande is dan geen bank zoals het voormalige Lehman Brothers (de bom die in 2008 de bankencrisis deed exploderen), een faillissement zou vergelijkbare effecten kunnen hebben. Door zijn enorme omvang zou de val van Evergrande bovendien systemische schokgolven doorheen de toch al oververhitte Chinese woningmarkt en de financiële sector in het land kunnen sturen.  

Om dat te voorkomen zou de Chinese overheid Evergrande te hulp kunnen snellen, maar dat zou niet enkel veel kosten, maar ook een precedent kunnen scheppen, want er zijn veel grote Chinese ondernemingen in een gelijkaardige situatie. De Chinese president Xi Jinping heeft grote bedrijven en lokale miljardairs zoals Alibaba en Tencent al langer in het vizier om "niet vol te houden groei" en de groeiende onvrede over de sociale ongelijkheid onder controle te houden. 

Zoals altijd is het communistische regime in China erg beducht voor sociale onvrede en onrust, niet enkel van woedende aandeel- of obligatiehouders of van mogelijk miljoenen mensen die hun job kwijt raken, maar ook van de vele mensen uit de middenklasse die voorschotten betaald hebben op woningen en flats die wellicht nooit zullen gebouwd of afgewerkt worden.

De Chinese economie is dan misschien minder dan de Amerikaanse financieel verweven met die van de wereld, toch kan een globale impact niet onderschat worden. Problemen in de tweede economie van de wereld kunnen niet anders dan een wereldwijd effect hebben. Zeker nu de wereldeconomie uit het dal van de coronapandemie begint te klauteren, is een nieuwe crisis niet wenselijk.

Meest gelezen