Werelddementiedag: "Mijn mama kreeg de diagnose op haar 55ste, na een periode van onduidelijkheid en twijfel"

Vandaag is het Werelddementiedag. In de geheugenkliniek ZNA Hoge Beuken in Hoboken worden mensen met dementie of jongdementie én hun begeleiders daarom vandaag in de bloemetjes gezet. Anouck de Bruijn uit Kontich haar mama kreeg de diagnose jongdementie toen ze net 55 was geworden. Ze deed haar verhaal bij Radio 2 Antwerpen. 

Je zal vandaag misschien meer dan anders iets horen of lezen over dementie, omdat het Werelddementiedag is. Anouck de Bruijn uit Kontich haar mama heeft jongdementie, de diagnose werd gesteld toen ze net 55 was geworden.

"We merkten al een tijdje dat ze dingen, die we aan de ontbijttafel vertelden, vergat. Als ik daar 's avonds op terugkwam, viel ze volledig uit de lucht. Eerst dacht ik: ze zal het wel druk hebben en heeft vanochtend niet goed geluisterd, maar op termijn vergat ze bijvoorbeeld een examen waarvoor ze anders heel stipt een sms'je zou sturen of bepaalde afspraken. En dan begonnen we ons wel wat zorgen te maken", zegt dochter Anouck de Bruijn.

"Ze heeft heel veel verlieservaringen gehad. Op werkvlak, niet meer mogen autorijden. Dat heeft ze waarschijnlijk grotendeels nog beseft en dat was waarschijnlijk erg pittig voor haar"

Anouck De Bruijn

"Mama was altijd een bezige bij, zowel op sociaal vlak als in het huishouden. We merkten dat er minder vaak gepoetst werd, dat alles langer bleef liggen en dat ze minder afsprak met vriendinnen. En wanneer haar leidinggevende op het werk bovendien zag dat er bepaalde dingen fout begonnen te lopen, dat ze bijvoorbeeld namen van collega's vergat of bepaalde procedures fout uitvoerde, heeft ook hij aan de alarmbel getrokken", zegt Anouck.

Heeft ze zelf gemerkt dat er iets mis was? "Achteraf gezien denk ik van wel, maar ze heeft er ons nooit over aangesproken, ze wilde ons waarschijnlijk niet ongerust maken. Aan haar zussen gaf ze wel aan dat er iets niet klopte maar ze heeft het nooit zo benoemd. Ze was vooral bang, denk ik",  zegt dochter Anouck.

"Het is een heel proces geweest, omdat mama ons altijd gerust stelde en de dingen van tafel veegde. Maar eens de diagnose is gesteld, werd er heel veel duidelijk. Uiteraard wil je die diagnose liever niet horen maar op een of andere manier is het ook wel een beetje een opluchting. Ook voor mama, er viel een grote last van haar schouder en ze moest niet altijd meer doen alsof alles goed ging. Er was gewoon veel minder druk en veel meer begrip. De façade hoefde niet langer opgehouden te worden", zegt Anouck.  (verder lezen onder klank) 

Flip Franssen

Sinds een jaartje is de moeder van Anouck verhuisd naar een leefgroep voor mensen met jongdementie. Ze heeft er haar plekje gevonden en het gaat goed met haar. De familie gaat ook bijna elke dag op bezoek. "Papa gaat er positief mee om en uiteraard zijn er soms nog moeilijke momenten maar zelf is ze best gelukkig", zegt Anouck.

Hoe belangrijk is een Werelddementiedag? "Heel belangrijk want er wordt nog vaak ongepast gereageerd, zeker bij jongere mensen waarvan men niet verwacht dat ze dementerend kunnen zijn. Mensen weten vaak niet wat (jong)dementie inhoudt. Het durven benoemen en bespreekbaar maken is heel belangrijk", besluit Anouck.

Meest gelezen