Katmai National Park

"Fat Bear Week" in Alaska: En de winnaar is... Otis! Of hoe je van geduld een schone deugd maakt

De winnaar van de jaarlijkse "Fat Bear Week" van het Katmai National Park in de Amerikaanse staat Alaska is bekend. Beer Otis oftewel "480" mag de kroon op zijn hoofd zetten. In een afvalrace (pun not intended) op sociale media kreeg hij uiteindelijk de meeste stemmen. Otis is een van de oudste beren in het park, en net dat is een van zijn sterktes, zeggen de parkwachters. De dikkeberenwedstrijd lijkt een frivool spelletje, maar er zit ook meer achter.   

Bruine beren zijn een van de langste winterslapers. Hun winterrust kan tot een half jaar duren, pakweg van oktober tot juni. Al die tijd eten ze niet, dus moeten ze de rest van de wakkere tijd hun buik zo goed en zo letterlijk mogelijk rond eten. Hoe hoger het gewicht waarmee ze de winterslaap in gaan, hoe groter de kans dat ze die overleven, én het vroege paarseizoen in de lente.

Oktober is doorgaans de maand waarop de beren op hun dikst staan. Dat inspireerde het Katmai National Park and Preserve in Alaska enkele jaren geleden tot een nieuwe traditie: de jaarlijkse Fat Bear Week, oftewel, een wedstrijdje "wie wordt de dikste beer". Uit hun populatie van 2.200 bruine beren selecteren de rangers telkens 12 exemplaren die in voorrondes tegen elkaar uitgespeeld worden. Mensen kunnen via sociale media voor- en nafoto's vergelijken en stemmen, tot er uiteindelijk één beer overblijft die het spreekwoordelijke kroontje op zijn hoofd mag zetten.

En dat kroontje gaat dit jaar naar beer 480, "Otis", een mannetjesbeer die deel uitmaakt van de Brooks River bears, een groep beren die zich ophoudt in de buurt van de gelijknamige, zalmrijke rivier die door het park stroomt. Otis lijkt geboren om te winnen: hij won de wedstrijd al eens in 2014, in 2016 en in 2017.  

Katmai National Park

Otis: geduld is een mooie deugd

Otis werd voor het eerst door parkwachters opgemerkt in 2001, hij werd toen geschat op 4 jaar. Met zijn 24 jaar heeft Otis al een respectabele leeftijd bereikt en is hij een van de oudste beren in het park. Hij mist twee hoektanden en ook de rest van zijn gebit is niet in al te beste staat. Otis moet daarnaast de concurrentie dulden van de jongere en grotere beren, die voortdurend zijn favoriete visplekjes willen inpalmen.

Maar Otis laat zich daar niet door uit het lood slaan. Hij is misschien niet meer zo jong en kwiek, maar kent des te beter de betekenis van het spreekwoord "geduld is een mooie deugd". In plaats van zelf op zalm te jagen, wacht hij wel tot de zalm naar hem komt. Zodra hij aan zijn favoriete visplekjes kan, gaat hij er gewoon zitten wachten, zonder veel energie te verspillen. "Het lijkt er dikwijls op dat Otis lijkt te slapen of geen aandacht heeft voor wat er gebeurt, maar hij is eigenlijk de hele tijd gefocust op het water, en dat levert hem in verhouding een heel hoge vangst op", zeggen de parkwachters.

Otis demonstreert zijn talenten:

Videospeler inladen...

Naast eeuwige roem wint Otis ook een grotere kans om de winterslaap en het daarop volgende paarseizoen te overleven. Tijdens de winterslaap kunnen de dieren tot maar liefst een derde van hun gewicht kwijtspelen. Ze hebben dus wel wat reserve nodig, want de dikste beren komen in het voorjaar het gezondst weer tevoorschijn.

Hun wakkere tijd spenderen ze dan ook aan schransen en schrokken. Ze belanden in een fase die ook wel "hyperfagie" genoemd wordt, waarin ze een drang hebben om non-stop te eten. Voor een volwassen mannetjesbeer kan dat neerkomen op een gewichtstoename van 180 tot 225 kilogram in enkele maanden tijd. Tegen de tijd dat de winterslaap start, zullen sommige beren meer dan 450 tot 550 kilogram wegen.

Meer dan een ludiek spelletje

De Fat Bear Week lijkt slechts een ludiek spelletje, maar er zit meer achter. De rangers willen nieuwe interesse voor natuurbehoud opwekken in tijden van sociale media. Niet toevallig kan je al sinds 2012 beren in het park volgen via Bear Cam, een webcam die livebeelden streamt. De Bear Cam heeft duizenden fans over de hele wereld.

Zowel de parkwachters als het gewone publiek leren de beren heel goed kennen, hun persoonlijkheid, hun uiterlijk en zelfs hun gewoontes. "Ook mensen die nog nooit in ons park geweest zijn, die er misschien nooit zullen komen, bouwen een band op met de beren. Als er natuurbehoudskwesties opduiken, kan je op die mensen rekenen om voor ons op te komen", zeggen de parkwachters.

Kijk en vergelijk: Otis bij het begin van het seizoen en erna:

Katmai National Park

Meest gelezen