Kazerne Dossin

80 jaar oud postkaartje brengt families vermoorde Joodse man en heldin samen: "Het laatste teken van leven" 

Een bijzondere ontmoeting wordt het morgen wanneer Jean Larchy en de familie van Jeanne Roosen elkaar voor het eerst ontmoeten. De twee blijken verbonden door een postkaartje, het laatste teken van leven van de vader van Jean, een Antwerpse Jood. In 1942 gooide die het kaartje uit een deportatietrein richting het concentratiekamp Auschwitz in Polen. De toen 17-jarige Jeanne Roosen uit Drieslinter vond het en stuurde het op naar de familie Larchy. Het was het laatste wat ze van hun dierbare hoorden, want die stierf uiteindelijk in het concentratiekamp. 

Het bijzondere verhaal begint op 15 september 1942, in volle Tweede Wereldoorlog. Een deportatietrein vertrekt vanuit de Dossinkazerne in Mechelen, richting Auschwitz. Aan boord zitten 1.047 mannen, vrouwen en kinderen die hun dood tegemoet rijden in het concentratiekamp. Onder hen zit ook Moïse Larchy.

Met de moed der wanhoop gooit de jongeman tussen Leuven en Tienen een postkaartje uit het raam van de trein. Met daarop een tekst voor zijn vrouw en driejarig zoontje. Zijn wens komt uit. Het kaartje wordt gevonden door de 17-jarige Jeanne Roosen uit Drieslinter. Zij raapt het kaartje op en brengt het dezelfde dag nog naar de post. Zo blijkt uit de datum van afstempeling: 15/09/1942. Moeder en zoon zijn zo blij en dankbaar, en tot op vandaag koestert zijn familie het waardevolle kaartje met de laatste woorden van Moïse. 

Kazerne Dossin

De tekst op het kaartje luidt als volgt:

Mijn lieve vrienden,

Na 3 dagen van niet al te pijnlijk verblijf in de bisschoppelijke stad zijn we vanmorgen vertrokken.
Enige tijd geleden zag ik de schoorstenen van de "Raffineries Tirlemontoises". Ik moet nog beslissen wat het uiteindelijke doel van mijn reis is. Ik stuur hartelijke groeten aan al mijn geliefden; zeg hen dat ik heel blij ben dat ze niet bij mij zijn, vooral Jeannot zou niet op zijn plaats zijn. Zeg hen dat ze zich goed moeten verzorgen en dat ze vrij van ziekten blijven. 
Het moreel is goed. De pakketten zijn gisteravond bij mij aangekomen. Ik ben u dankbaar en blijf de uwe,

Moïse Larchy

Mijn schoonmoeder heeft daar nooit een woord over gerept. Onbewust, of omdat het verzwegen moest blijven

Yvette Beelen, schoondochter van Jeanne Roosen

Onderzoekers van Kazerne Dossin in Mechelen, het voormalige legerkamp dat bezet werd door de Duitsers, vonden de zoon van Moïse terug. Met de hulp van de heemkundige kring van Linter, kwam ook de zoon van Jeanne Roosen in beeld. De zoon is intussen overleden, maar zijn vrouw Yvette Beelen zal morgen kennismaken met Jean Larchy, de zoon van Moïse.

Een bijzonder moment zal dat worden. Al was Yvette tot voor kort nog niet op de hoogte van de heldendaad van haar schoonmoeder. "Ze heeft daar nooit een woord over gerept. Was dat onbewust, of moest ze het verzwijgen, dat weet ik niet. Ik heb vaak zelfs gedacht dat ze misschien ooit iemand verborgen heeft gehouden, maar dat heeft ze ook nooit verteld." 

Emotioneel moment

Samen met de burgemeester van de gemeente, historici van de Dossin Kazerne die het onderzoek uitvoerden en de plaatselijke heemkundige kring zullen ze bloemen neerleggen aan het oorlogsmonument in Orsmaal, een deelgemeente van Linter.

"Als eerbetoon aan de jonge Jeanne die met een simpel gebaar, een laatste aandenken schonk aan de Joodse familie van de vermoorde Moïse", zegt Barbara Porteman van Kazerne Dossin. En dat belooft voor iedereen een erg emotioneel moment te worden. Yvette: "Mijn man is intussen al 19 jaar dood. Maar dat zijn moeder toch nog in de bloemetjes wordt gezet, vind ik erg ontroerend." 

Kazerne Dossin

Meest gelezen