BELGA/MAETERLINCK

Ombudsman energie pleit voor Vlaams sociaal tarief "zoals in Brussel en Wallonië" om ongelijkheid weg te werken

De federale ombudsman voor energie vraagt dat ook Vlaanderen een regionaal sociaal tarief uitbouwt. Nu is het zo dat wie zijn energiefactuur niet meer kan betalen en geen recht heeft op het federale sociaal tarief, in Vlaanderen terugvalt op een sociale leverancier. Afhankelijk van waar je woont, betaal je dan meer of minder. In Brussel en Wallonië is er een beter systeem, zegt Eric Houtman in "De wereld vandaag" op Radio 1.

Als gezinnen in ons land hun energiefacturen niet meer kunnen betalen, worden ze grosso modo op twee manieren opgevangen. Ofwel kunnen ze een beroep doen op het sociaal tarief, ofwel vallen ze terug op de zogenoemde sociale leverancier. Het is vooral het inkomen dat bepaalt in welk systeem de gezinnen terechtkomen.

Sociaal tarief

Huishoudens met een beperkt inkomen (ruwweg minder dan 20.000 euro bruto per jaar), die het moeten stellen met een leefloon, als gehandicapte of gepensioneerde aanvullende tegemoetkomingen nodig hebben of als zieke recht hebben op verhoogde tegemoetkomingen krijgen het sociaal tarief. Je betaalt dan automatisch de goedkoopste marktprijs voor je elektriciteit en gas én je betaalt ook de goedkoopste netkosten. 

Sociale leverancier

Wie net boven de grens van de 20.000 euro bruto-inkomsten zit en in betalingsproblemen komt voor gas of elektriciteit wordt dan uiteindelijk "gedropt' bij de distributienetbeheerder. Die neemt de levering van je stroom en gas over en rekent je daarvoor ook een wettelijk bepaald tarief aan. De netbeheerder wordt je "sociale leverancier". Opvallend: de tarieven van een sociale leverancier in Vlaanderen zijn hoger dan wat je bij de goedkoopste commerciële energieleveranciers betaalt. De verschillen lopen makkelijk op tot meer dan 12 procent, of 120 euro per jaar.

Regionale verschillen

Daar komt nog eens bij dat er bij die sociale leveranciers ook lokale verschillen zijn. Het hangt namelijk gewoon af van de gemeente waar u woont, meer bepaald van de intercommunale waartoe die gemeente behoort. Die intercommunales zijn historische, los gegroeide samenwerkingsverbanden tussen gemeenten. 

Grote verschillen, maar als je in ons land over de gewestgrenzen gaat kijken, worden de contrasten nog groter. Het Brusselse en Waalse gewest vangen middenklassengezinnen die gedropt zijn door hun energieleverancier namelijk op een heel andere manier op dan de Vlamingen. Gezinnen met een inkomen van minder dan 20.000 euro (die dus recht hebben op het goedkoopste federale sociale tarief) en de gezinnen boven die inkomensgrens die in betalingsmoeilijkheden geraken worden gewoon gelijk behandeld. Een groot contrast met Vlaanderen.

Als het in Brussel en Wallonië kan, denk ik dat we dat in Vlaanderen ook moeten doen
Eric Houtman, federale ombudsman voor energie

Eric Houtman, de federale ombudsman voor energie klaagt in "De wereld vandaag" op Radio 1 de grote regionale verschillen in ons land aan. Volgens hem kan het eenvoudiger, Vlaanderen zou bijvoorbeeld het systeem van Wallonië en Brussel kunnen overnemen.

"Ik wil het nog even hebben over die mensen die net geen recht hebben op dat sociaal tarief (en dus bij een sociale leverancier terecht komen, nvdr) en het toch moeilijk hebben om de energiefactuur te betalen", aldus Houtman. "Ik heb de berekening gemaakt voor een gezin met een gemiddeld energieverbruik: voor elektriciteit bedraagt het verschil met het sociale tarief 200 euro, voor gas loopt dat al op tot 1.000 euro. Dat is een enorm verschil en die facturen blijven maar verhogen."

"Als federale ombudsman heb ik het voordeel dat ik over het muurtje kan kijken naar Brussel en Wallonië en daar heeft men naast het federale sociaal tarief een ook regionaal sociaal tarief uitgebouwd", vertelt Houtman. "Als het in Brussel en Wallonië kan, denk ik dat het niet slecht zou zijn om dat ook in Vlaanderen te doen. Of misschien kunnen we zelfs hetzelfde sociaal tarief hanteren voor alle Belgen?"

Huurders met gemeenschappelijke tellers

Ook voor mensen die in een appartementsgebouw wonen waar een gemeenschappelijk teller is, waardoor individuele huurders geen aanspraak kunnen maken op een sociaal tarief pleit Houtman voor vereenvoudiging. "Indien elke huurder een eigen teller zou hebben, kan die op eigen naam een contract afsluiten en alsnog beroep doen op het sociaal tarief." Maar met een gemeenschappelijke teller kan het wettelijk gezien dus niet. 

Meest gelezen