50 uur dansen, 100 koppels en 100.000 euro: Nederlands tv-format "De dansmarathon" belandt in oog van storm

Het nieuwe Nederlandse tv-format "De dansmarathon" is in een storm van kritiek terechtgekomen. De opzet van het programma is simpel: 100 koppels moeten 50 uur dansen om 100.000 euro te winnen. Maar het blijkt een ware uitputtingsslag en doet denken aan de dansmarathons tijdens de Grote Depressie in de jaren 1930, waar uiteindelijk ook doden vielen.

50 uur dansen, 100 koppels, 100.000 euro. Dat is in drie getallen het tv-format waarmee John De Mol de afgelopen drie dagen uitgepakt heeft op de Nederlandse televisie. 

Vanaf donderdag- tot zaterdagavond moesten 100 koppels proberen om zoveel mogelijk te dansen in 50 uur tijd. Elke minuut rusten, eten of drinken werd afgetrokken van de eindtijd. Het koppel dat uiteindelijk het langst op de dansvloer gestaan heeft, wint 100.000 euro. De marathon is tegelijk een loterij, voor elk verkocht lotje gaat een deel van de opbrengst naar het longfonds.

Het format is ontsproten uit het brein van John de Mol junior. Zoon van John senior, broer van Linda, vader van Johnny. De familie de Mol is een naam als een klok in Nederland. De familie domineert al decennia het tv-landschap van onze noorderburen. Een - gewilde - carrière als profvoetballer draait op niets uit, waarna John de Mol zich eind jaren '80 toelegt op tv-producties. Met "Big brother" scoort hij een wereldwijde hit in 1999 en katapulteert de Mol zich richting sterrendom. 

imago images/teutopress

Sindsdien mag de Mol zich ook miljardair noemen. Een oude droom wordt (na twee mislukte pogingen) werkelijkheid, wanneer hij in 2005 een eigen televisiestation opricht, Talpa, dat uiteindelijk enkele jaren later in handen van RTL komt - waar de Mol ook aandelen in heeft. Sindsdien bedenkt de Mol opnieuw formats - denk maar aan de Nederlandse versie van "The voice" en nu dus ook "De dansmarathon". Een weetje: Talpa is ook de naam van zijn media-onderneming, en betekent toepasselijk "mol" in het Latijn.  

"De dansmarathon" blijkt uiteindelijk een ware uitputtingsslag. Kandidaten die compleet uitgeteld op de dansvloer liggen, nauwelijks nog een woord kunnen uitbrengen, laat staan op hun benen staan. Hoe meer de finish nadert, hoe triester het beeld wordt. Huilende kandidaten proberen koste wat het kost in de wedstrijd te blijven en strompelen verder op de dansvloer. 

Deze video werd door "De dansmarathon" zelf gedeeld op sociale media: 

Op een bepaald moment valt er een kandidate flauw óp de dansvloer, na 49 uur dansen. De camera draait weg, waarna het reclameblok begint. Sommige kandidaten worden in een rolstoel op of een brancard weggedragen. 

Bekijk hieronder het fragment waarbij iemand van het podium gedragen moet worden: 

Uiteindelijk wint het koppel Jermaine en Tawatha, met een totale rusttijd van 35 minuten op 50 uur. Al lijken ze dat door de uitputting nauwelijks te beseffen.

Het is bijna een soort mishandeling 

De kritiek op het programma is dan ook niet mals. "Totale waanzin", noemt verpleegkundige Don Roelofsen het op Twitter. "Dit is toch niet verantwoord?", vraagt journaliste Nina Juffermans zich af. En antropoloog Danielle Braun noemt het "totaal grensoverschrijdend". 

Zelfs presentator Wendy van Dijk geeft op een bepaald moment toe: "Het is bijna een soort mishandeling."

Ook de vergelijking met "Squid game", de Zuid-Koreaanse hitserie op Netflix, waarbij kandidaten in een gruwelijke en dodelijke afvalrace terechtkomen door kinderspelletjes te spelen (hier is de beloning 40 miljoen dollar), is niet veraf op sociale media. 

Alles was onder controle

Toine Schoutens - hoofd van het medisch team van "De dansmarathon"

Maar volgens SBS6 is het op geen enkel moment onveilig geweest voor de kandidaten. Dat laat de zender weten aan enkele Nederlandse media. Volgens Toine Schoutens, het hoofd van het medisch team van "De dansmarathon" was "alles onder controle". "Op geen enkel moment hadden we zorgen over de medische toestand van de deelnemers", zegt hij aan nu.nl.

Ooit waren zulke dansmarathons geen tv-show, maar een bittere realiteit

Maker John de Mol haalde de mosterd voor zijn tv-programma bij de film "They shoot horses, don't they?" uit 1969, die hij enkele jaren geleden zag. Het verhaal is gebaseerd op de dansmarathons die gehouden werden in de jaren 1920 en 1930 en vooral tijdens de Grote Depressie (de grootste economische crisis van de twintigste eeuw, red.) enorm populair waren. 

Toeschouwers keken hoe deelnemers zo lang mogelijk probeerden te dansen. Zo probeerden ze een geldprijs of eten te winnen of om door te breken in de filmindustrie. Het werd een symbool van de wanhoop die vele Amerikanen toen voelden. 

Sommige van die marathons duurden dagen, en ook hier werden de deelnemers tot het uiterste - en soms tot de dood - gedreven. Zo was er het verhaal van Homer Morehouse, die 87 uur lang danste, maar op de dansvloer ineenzakte en uiteindelijk stierf. 

Meest gelezen