"Zelfs als Giorgio Moroder een scheet laat, zal ik het zingen. En dus zong ik "Take my breath away"!"

Het mocht er 35 jaar geleden wel wat zwoeler aan toe gaan tijdens de bedscène van Tom Cruise en Kelly McGillis in de blockbuster "Top gun" en dus kon het liefdesgekronkel best met de juiste muziek ondersteund worden. Die muziek werd geleverd door de Amerikaanse groep Berlin, die met "Take my breath away" niet alleen een wereldhit scoorde, maar ook een Oscar en Golden Globe wist te winnen. Ook in Vlaanderen steeg het nummer in november 1986 door naar de hoogste positie in de hitparade. "Er zijn liedjes die ik intussen vergeten ben, maar deze hit voelt nog steeds geweldig. Met dank aan Terri Nunn die het op een fantastische manier zingt", besloot muziekproducer Giorgio Moroder ooit.

Leadzangeres van Berlin ("Die naam? Het was een poging om mensen te doen geloven dat we Duitse roots hadden") was dus de toen 25-jarige Terri Nunn, die voordien de rol van Lucy Ewing in "Dallas" afgewezen had om zich volledig op een muziekcarrière te kunnen richten. De grote doorbraak kwam er met "Take my breath away", het gevolg van een eerdere samenwerking met Giorgio Moroder, die toen al wereldhits gescoord had met onder meer Donna Summer, Blondie en David Bowie.

Terri Nunn: "Tijd was kostbaar voor Moroder, daarom dat we aanvankelijk maar één nummer met hem opgenomen hebben. We konden ons financieel ook niet meer veroorloven. Dat werd dus "No more words" (dat in 1984 in de Amerikaanse hitparade tot nummer 23 steeg, red). Maar dan vroeg hij of we "Take my breath away" voor hem wilden opnemen. Een eerste versie, gezongen door Martha Davis (leadzangeres van The Motels, bekend van de hit "Suddenly last summer", red), was door de makers van "Top gun" intussen al naar de prullenbak verwezen. Maar mijn versie sloeg wel aan bij hen." (News, maart 2016)

"Voor "Take my breath away" hadden we geen enkele grote hit gescoord. Moroder wist ons te overtuigen het lied op te nemen: "Dit gaat echt een superhit worden!" Tijdens de opnames deed hij er alles aan om het zanggedeelte zo eenvoudig mogelijk te houden, want "we moeten luisteraars weten te overtuigen mee te zingen". Omdat ik toen al 4 jaar zonder relatie was, zong ik vanuit een gevoelen van droefheid en verlangen." (The Guardian, november 2020)

"Ik probeerde de noten langer aan te houden waardoor het geheel vloeiender aanvoelde voor mij, ook sensueler en romantischer. Dat werkte naar mijn gevoel beter. Ik zong het nummer dus zoals ik het zelf wilde. En gelukkig vonden zij het ook geweldig." (Idolator, mei 2013)

Tekstschrijver Tom Whitlock: "Tijdens de opnames was het snel duidelijk: Terri’s aanpak was een schot in de roos." (Rediscover the ‘80s, maart 2014)

Hij bleef maar herhalen dat die sound niet bij onze groep paste

Terri Nunn: "John (Crawford, vaste liedjesschrijver en toetsenist van Berlin, red) haatte "Take my breath away". Hij bleef maar herhalen dat die sound niet bij onze groep paste en dat de band niet die muzikale richting wilde uitgaan. En dat als wij het niet geschreven hadden, we die muziek niet moesten  brengen. Maar de platenmaatschappij bleef aandringen en zag er wel potentieel in." (The Sunday Express, oktober 2006)

"De andere bandleden vonden het jammer dat we liedjes van anderen opnamen. "We hebben toch onze eigen liedjes, niet?" Maar ik zei: "Wie maalt daarom? Het gaat hier wel om Giorgio Moroder. Als hij een scheet laat, zal ik het zingen. Ik ben zot van die man!" Het leidde naar nog meer frustraties binnen de groep." (News)

"Take my breath away" werd nochtans een gigantische wereldhit, met topnoteringen in onder meer de VS, Groot-Brittannië en Canada, en wist een Golden Globe en een Oscar voor beste originele lied in de wacht te slepen. Al was Nunn zelf afwezig toen die laatste prijs toegekend werd: "Ik was er niet, tijdens de Oscaruitreiking. Dat lag volledig aan mij. Ik was toen zo’n ezel. Een complete idioot. Iemand had me op voorhand gebeld en gevraagd of ik een strofe van het lied tijdens een medley wilde zingen. Ik reageerde: "Ik kom alleen maar als ik het hele lied mag zingen." Alsof ik daarover ook maar iets te zeggen zou hebben. De hoorn werd aan de andere kant onmiddellijk in de haak geslagen. De schuld lag dus volledig bij mij." (WTOP, augustus 2019)

Uiteindelijk bleek, naast de frustraties rond "Take my breath way", het succes zwaar om dragen en in 1987 gingen de bandleden van Berlin elk hun eigen weg. Terri Nunn: "Dat de band daarna gesplit is was een direct gevolg van dat grote succes. We waren doodmoe en hadden het lef niet om te zeggen: "Kom, we lassen even een pauze in en dan kunnen we er weer voor honderd procent voor gaan." Zo hadden we het moeten aanpakken. Maar in plaats van het zo aan te pakken, werkten we onze frustraties onderling op elkaar uit. Terwijl we eigenlijk alleen maar een goede nachtrust nodig hadden." (Mercury News, december 2020)

"Het valt me steeds weer op hoe dat lied met heel wat luisteraars verbonden is. Dat ze toen iets meegemaakt hebben dat ze nog altijd meedragen in hun leven: hun eerste kus, de eerste plaat die ze gekocht hebben, hun eerste baby. Alsof het nummer deel uitmaakt van hun DNA." (News)

"Ik heb geen enkele spijt dat "Take my breath away" zo groot geworden is. We waren gewoon op het juiste moment op de juiste plek. Terugblikkend voelt wat we toen meegemaakt hebben als een wervelwind. Dat we deel hebben mogen uitmaken van zoiets gigantisch! En dat ik zovele jaren later nog altijd met muziek kan bezig zijn, daar kan ik alleen maar dankbaar om zijn." (Mercury News)

In november 1986 bereikte "Take my breath away" ook bij ons de hoogste positie in de hitparade. Het werd de 7e best verkochte single van dat jaar:

Meest gelezen