Frankrijk kiest een nieuwe president: ontdek hier de 12 kandidaten (en hoe hun kansen liggen)

In Frankrijk vindt vandaag de eerste ronde van de presidentsverkiezingen plaats. De twee kandidaten met de meeste stemmen nemen het op 24 april in de tweede ronde tegen elkaar op. Volgens de peilingen zullen dat huidig president Emmanuel Macron en de radicaal-rechtse Marine Le Pen zijn, maar nog tien anderen proberen het eveneens. Ontdek hier wie die 12 kandidaten zijn.

Klik op een portret voor de sterke en zwakke punten van elke kandidaat, en ontdek wie echt een kans maakt.

Kandidaat voor:

La République en Marche, LREM. De partij is voor de vorige verkiezingen opgericht voor en door Emmanuel Macron. Hij krijgt de steun van kleinere centrumpartijen, zoals de MoDem (François Bayrou). Een breder platform “Ensemble Citoyens!” is gevormd, vooral met het oog op de parlementsverkiezingen van juni.

Kandidaat sinds:

Macron stelde zichzelf kandidaat op 3 maart. Zijn kandidatuur liet even op zich wachten door de crisis en uiteindelijk ook de oorlog in Oekraïne. Toch voerde hij wel al campagne vanuit zijn positie als president.

Positie in de peilingen:

Staat al de hele tijd onbetwist op de eerste plaats. Half maart scoorde hij zelfs boven de dertig procent, maar de voorbije weken is hij weer gedaald tot zo'n 27. Met bijna 30 procent van de stemmen laat hij de andere kandidaten ver achter zich.

Eerdere verkiezingsresultaten:

Won in de tweede ronde van 2017 tegen Marine Le Pen met ruim 66 procent van de stemmen. In de eerste ronde al eindigde hij eerst met 24 procent. Straf, want hij was nooit eerder verkozen en had toen helemaal geen grote partij achter zich.

Komt uit:

In 1977 geboren in Amiens in het noorden (44 jaar). Komt uit een doktersgezin. Werkte bij Rothschild, een bank voor kapitaalkrachtigen. Werd later medewerker van de socialistische president Hollande en minister van Economie onder zijn bewind.

Maakt hij kans?

Emmanuel Macron is favoriet om zichzelf op te volgen.

Belangrijkste troef:

De president kan – in vergelijking met zijn voorgangers – een behoorlijke tevredenheidsscore voorleggen. Sinds het begin van de oorlog in Oekraïne lijken zijn politieke tegenstanders hem geen strobreed in de weg te leggen. Men spreekt hier van het rally 'round the flag-effect, waarbij kiezers zich in tijden van crisis achter de leider scharen. Bovendien bewees hij in het conflict een staatsman te zijn met internationale uitstraling. Welbespraakt, relatief jong en een onbetwist politiek talent.

Zwak punt:

Het imago van ‘president van de rijken’ blijft hem achtervolgen. Niet de man van de menselijke warmte. Komt elitair en cerebraal over en wekt weinig sympathie bij de modale Fransman.

Kandidaat voor:

Rassemblement National of RN, de radicaal-rechtse opvolger van het Front National. In 2015 heeft Marine haar vader Jean-Marie aan de deur gezet. Ze wil de partij aanvaardbaar maken en heeft openlijk racistische kandidaten geweerd.

Kandidaat sinds:

Officieel kandidaat sinds april, maar Marine Le Pen zegt al jaren dat ze in 2022 president wil worden.

Positie in de peilingen:

Meestal op de tweede plaats, al moest ze in december Valérie Pécresse even voor zich dulden, en werd ze in november even voorbijgestoken door Eric Zemmour. De laatste weken gaat het haar voor de wind. Le Pen staat tweede in de peilingen en lijkt de gedoodverfde kandidaat om de grote uitdager te worden van president Macron.

Eerdere verkiezingsresultaten:

Derde deelname aan de presidentsverkiezingen. In 2012 sneuvelde ze in de eerste ronde met 18%. In 2017 haalde ze de tweede ronde wel, tegen Emmanuel Macron haalde ze daar 34%.

Komt uit:

Geboren in Neuilly bij Parijs in 1968 (53), als derde dochter van Jean-Marie Le Pen en zijn toenmalige vrouw. Le Pen zit al heel haar leven in de politiek, woont en werkt dicht bij Parijs.

Maakt ze kans?

Grote kanshebber om opnieuw de tweede ronde te halen. Haalt ze die, dan voorspellen de peilingen dat ze het daarin beter zal doen dan in 2017. Het verschil met huidig president Macron verkleint bovendien, maar de meeste peilingen geven aan dat de huidige president de beslissende tweestrijd toch zal winnen.

Belangrijkste troef:

Marine Le Pen is een vaste waarde en de meest geloofwaardige aan de uiterste rechterzijde. Velen hebben geprobeerd om haar in de partij van de troon te stoten, allemaal hebben ze gefaald.

Zwak punt:

Het is haar derde deelname, zelfs aanhangers twijfelen of ze ooit aan de macht zal komen. Door het conflict in Oekraïne kwam ze ook onder vuur te liggen voor de lovende woorden die ze de afgelopen jaren uitsprak voor Vladimir Poetin.

Kandidaat voor:

LFI, La France Insoumise. Uiterst-linkse partij, opgericht in de aanloop naar de verkiezingen van 2017. Om te verbreden en te vernieuwen trekt Mélenchon naar de kiezer onder de vlag van de “Union Populaire”.

Kandidaat sinds:

Al ruim een jaar kandidaat, sinds november 2020.

Positie in de peilingen:

Stond lang op de vijfde plaats, maar is opgeklommen naar de derde positie. Is de grootste kandidaat aan de linkerzijde, haalt volgens de laatste peilingen al 16 procent.

Eerdere verkiezingsresultaten:

Zijn derde presidentsverkiezingen, haalde 11 procent in 2012 en bijna 20 in 2017. Toen was hij met voorsprong de grootste van links, en zat hij zelfs Marine Le Pen en François Fillon op de hielen.

Komt uit:

Geboren in 1951 in Tanger, in Marokko (70 jaar). Verhuisde als kind naar Frankrijk. Woonde als jongeman in de Jura, maar nu in Parijs. Was ooit minister voor de PS.

Maakt hij kans?

Weinig. Velen zien hem als de enige mogelijke kandidaat voor links. Veel linkse kiezers zouden geneigd kunnen zijn om voor Mélenchon te kiezen, omdat hij de enige aan de linkerzijde is die nog een kans heeft om de tweede ronde te halen. Hij blijft met zijn partij een belangrijke oppositiefactor die het beleid uitdaagt.

Belangrijkste troef:

Charismatisch en recht voor zijn raap. Heeft een duidelijke visie, die hij overtuigend vertolkt. Laat weinigen onverschillig, you love him or you hate him.

Zwak punt:

Radicaal in zijn overtuigingen maar ook in zijn gedrag. Bijtende stijl, niet altijd elegant en niet meteen een verzoener

Kandidaat voor:

Partijloos, heeft na zijn kandidatuur zijn eigen partij Reconquête – herovering – opgericht. Zijn discours is uiterst-rechts, vooral tegen de Islam en tegen migratie. Hij werd al veroordeeld voor het aanzetten tot racistische haat.

Kandidaat sinds:

Eind november maakte hij zijn kandidatuur bekend met een videoclip van ruim tien minuten. Na de zomer was hij niet weg te denken van het politieke toneel, hij werd door de media al snel als een presidentskandidaat beschouwd. Zemmour had net als Le Pen moeilijkheden om 500 handtekeningen te verzamelen om zijn deelname aan de verkiezingen te verzekeren.

Positie in de peilingen:

Eerdere verkiezingsresultaten:

Zemmour is nieuw in de politiek, heeft nog nooit aan een verkiezing meegedaan. Een uniek fenomeen, heeft zich via de media tot presidentskandidaat geprofileerd.

Komt uit:

Geboren in Montreuil bij Parijs in 1958 (63 jaar), in een gezin van Algerijnse Joden. Heeft zijn hele loopbaan gewerkt als journalist, bij de conservatieve krant Le Figaro en later bij de rechtse nieuwszender C-News.

Maakt hij kans?

Nog een kleine kans om de tweede ronde te halen, al ligt aan de uiterste rechterzijde Marine Le Pen toch bijna tien procent voor op hem. En zelfs al haalt hij de tweede ronde, dan nog maakt hij weinig kans om president Macron te verslaan.

Belangrijkste troef:

Hij is nieuw, taalvaardig en zet de liefde voor Frankrijk bovenaan. Uiterst-rechtse kiezers en nationalisten zien hem als de nieuwe hoop, een kans om door te breken tot het hoogste ambt.

Zwak punt:

Heeft veel aanhangers, maar nog meer tegenstanders. Voedt de tegenstellingen door zijn uitgesproken meningen. Stoot sommige kiezers af door conservatieve standpunten over vrouwen en ethische kwesties.

Kandidaat voor:

LR, of Les Républicains. De centrumrechtse partij is de erfgenaam van Generaal de Gaulle (ze worden nog wel Gaullisten genoemd), en leverde tussen 2007 en 2012 de president met Nicolas Sarkozy. De partij heette toen nog UMP. Historisch globaal de grootste partij van Frankrijk, en opnieuw de grootste bij de regionale verkiezingen van 2021.

Kandidaat sinds:

Op 4 december haalde Pécresse het in de tweede ronde van de voorverkiezingen door de leden van LR. Ze versloeg de duidelijk rechtse Eric Ciotti, met 61 procent tegen 39.

Positie in de peilingen:

Stond lang derde, is nu gezakt naar de vijfde plaats. Toen de partij haar tot presidentskandidaat koos schoten de peilingen omhoog. Ze stond in december even op de tweede plaats. Maar haar campagne is geen succes, haar eerste grote meeting was ronduit zwak.

Eerdere verkiezingsresultaten:

Eerste keer presidentsverkiezingen. In de regionale verkiezingen haalde haar lijst het met voorsprong in de regio Ile-de-France. Ze is voor de tweede keer op rij voorzitter van die regio.

Komt uit:

Geboren in 1967 in Neuilly bij Parijs (54 jaar), komt uit een gegoede familie van zakenlui met invloed bij de elite en de politiek. Haar familienaam was Roux, maar ze nam de naam aan van haar echtgenoot.

Maakt ze kans?

Ja. Valérie Pécresse noemt zichzelf “de enige die Emmanuel Macron kan verslaan”. Dat leek lange tijd ook een mogelijkheid, maar haar zwakke campagne lijkt haar de das om te doen.

Belangrijkste troef:

Pécresse is een gewezen minister, met veel bestuurservaring die haar partij achter zich heeft verenigd. Een gedegen kandidate met dossierkennis en een geloofwaardig politiek parcours.

Zwak punt:

Ze spreekt vooral de klassieke centrumrechtse kiezer aan. Haar elitaire profiel maakt haar weinig populair bij de bescheiden inkomens en de jongeren. Ze verschilt sociaal-economisch niet veel van president Macron en moet dus werk maken van een eigen positionering. Begin maart kwam ze onder vuur te liggen nadat ze in haar meetings extreemrechts leek achterna te lopen.

Kandidaat voor:

Europe-Ecologie Les Verts of EELV, in een coalitie met kleine groene bewegingen. Groen scoorde goed in de gemeenteraadsverkiezingen en bestuurt enkele grote steden, maar in vorige presidentsverkiezingen was een groene kandidaat nooit in beeld.

Kandidaat sinds:

Eind september won Jadot nipt de voorverkiezing van “eco-feministe” Sandrine Rousseau, met 51 procent tegen 49.

Positie in de peilingen:

Zesde plaats met zo’n 5 procent van de stemmen. Dat is wat minder dan bij het begin van de campagne, zijn aandeel in de peilingen varieerde tussen 5 en 9 procent.

Eerdere verkiezingsresultaten:

Jadot was in 2017 al de groene presidentskandidaat, maar hij trok zich toen terug voor de (weinig succesvolle) socialist Benoît Hamon. Jadot is Europees parlementslid, bij de Europese verkiezingen in 2019 werden de groenen verrassend de derde partij.

Komt uit:

Geboren in 1967 (54) in een dorp in het noorden, niet ver van Laon. Afkomstig uit een gezin van leerkrachten. Werkte voor zijn politieke carrière bij Greenpeace.

Maakt hij een kans?

Nauwelijks. De gehoopte heropleving van zijn campagne naar aanleiding van het klimaatrapport van het IPCC bleef uit. Groene thema's komen niet veel aan bod in de campagne.

Belangrijkste troef:

In lokale en regionale verkiezingen deed zijn partij EELV het beter dan ooit. Jadot zelf is al jarenlang een bekend groen boegbeeld.

Zwak punt:

De verdeeldheid aan de linkerzijde. Jadot heeft de hand uitgestoken naar de socialisten en anderen, maar een gezamenlijke kandidaat is er nooit gekomen. Zelfs uit het eigen kamp krijgt Jadot kritiek.

Deze kandidaten nemen ook deel

52, kandidaat van de PCF, de communisten. Zijn eerste deelname, haalt in de peilingen consistent zo'n drie procent van de stemmen. De communisten sloten zich in het verleden vaak aan bij een links blok onder leiding van de socialistische kandidaat, maar dat is er deze keer niet van gekomen.

66, heeft zijn eigen partij ‘Résistons!’. Centrumkandidaat die opkomt voor het rurale Frankrijk, zoon van een herdersfamilie uit de Pyreneeën. Bekend voor zijn soms grappige tussenkomsten in het parlement. Lasalle haalde in 2017 ruim twee procent in de presidentsverkiezingen. De peilingen geven hem nu ongeveer de helft.

Kandidaat voor:

PS, de Franse socialistische partij. Traditiegetrouw een grote politieke macht, maar stelt nationaal sinds 2017 niet zoveel voor. Doet het wel goed in lokale verkiezingen, heeft verschillende regio’s en grote steden in handen. PS-er François Hollande was president tussen 2012 en 2017.

Kandidaat sinds:

Midden oktober, Hidalgo haalde het bij een stemming van de partijleden (72 procent) ruim van de burgemeester van Le Mans, Stéphane Le Foll.

Positie in de peilingen:

Zevende of achtste plek, schommelde maandenlang rond vijf procent, maar haar campagne is volledig verzand. Nu blijft ze volgens de peilingen steken op zo'n 2%.

Eerdere verkiezingsresultaten:

Haar eerste presidentsverkiezingen. In juni 2020 werd ze gemakkelijk herverkozen tot burgemeester van Parijs.

Komt uit:

In 1959 geboren in Spanje (62 jaar). Op haar veertiende met haar ouders geëmigreerd naar Frankrijk. Heeft de dubbele nationaliteit. Woont en werkt al decennia in Parijs.

Maakt ze een kans?

Nee.. Hidalgo was met grote verwachtingen begonnen, maar ze verliest stelselmatig terrein en lijkt er intussen zelf niet meer in te geloven.

Belangrijkste troef:

Als burgemeester van Parijs heeft ze bewezen een bestuurder te zijn, die verandering tot stand kan brengen. Ze bestuurt haar stad met een groene coalitiepartner. Ze slaagde er ook in de Olympische Spelen voor 2024 naar haar stad te halen.

Zwak punt:

Drie andere kandidaten aan de linkerzijde doen het beter in de peilingen, Mélenchon, Jadot en ook de communist Roussel.

61, radicaal-rechts kandidaat voor DLR, Debout la France. Dupont-Aignan was lid van de centrumrechtse UMP, maar koos zijn eigen weg. Hij legt sterk de nadruk op de onafhankelijkheid van Frankrijk. In 2012 haalde hij geen 2 procent, maar bij de presidentsverkiezingen van 2017 haalde hij al 4,7 procent. De peilingen geven hem nu zo’n drie procent, een “grotere” kandidaat dus bij de kleintjes.

54, kandidaat van de NPA, een extreemlinkse anti-kapitalistische partij. Deed al 2 keer mee aan de presidentsverkiezingen. In 2012 en 2017 haalde hij telkens iets meer dan één procent. In de peilingen scoort hij niet meteen veel hoger.

51, kandidate voor de uiterst-linkse Lutte Ouvrière (LO). Ze nam al deel aan de presidentsverkiezingen van 2012 en 2017, en haalde toen telkens minder dan één procent. Ze geeft les, en bleef in het verleden ook lesgeven tijdens de presidentscampagne. Ook nu haalt ze in de peilingen nauwelijks één procent.

Meest gelezen