De zware regenval van de afgelopen periode is nog goed zichtbaar in de Engelbamp. Het gras staat horizontaal, sporen van modderresten zijn nog zichtbaar op de weg. Het water en de modder zoekt zich duidelijk een weg naar beneden. Diederik De Leersnyder van de lokale natuurpuntafdeling Aulenteer: “De gracht is helemaal dichtgeslibt. Vervolgens komen de modderstromen op de weg terecht, en zo gaat het naar beneden waar het allemaal in de amfibietunnels belandt.”

Als de amfibietunnels niet proper gemaakt worden is dat een ramp voor de salamanders en padden in de buurt, zegt de Leersnyder: “We hebben hier Alpenwatersalamanders, de Kamsalamander, de Kleine Watersalamander en de Vinpootsalamander. Wat hier uniek is, is dat al deze soorten hier samen voorkomen en dat in zeer grote getalen. Maar als de tunnels voortdurend verstoppen door modderstromen dan gaan ze simpelweg dood als ze naar de overkant willen trekken in de paartijd.”

Samen met een heleboel vrijwilligers worden de bermen en de glijwanden om de amfibieën naar de tunnels te leiden elk jaar onder handen genomen. Diederik De Leersnyder kreeg ook net goed nieuws van de stad Sint-Truiden: “Ze hebben gezegd dat ze alvast de grachten en de rioolduikers weer vrij zullen maken. Dan stroomt het water en de modder zo weg. Dat is goed nieuws en hopelijk worden die werken ook uitgevoerd voor de paartijd.”

Maar de grachten en rioolduikers herstellen is één zaak, eigenlijk gaat het ook om de manier waarop we met water en regenval omgaan, zegt De Leersnyder: “Sommige boeren begrijpen goed hoe erosie werkt, anderen weigeren om structurele maatregelen te nemen. Als je bomen en hagen laat staan rond je akker stroomt er veel minder water weg en trekt het in de grond. Dat zou op alle vlakken beter zijn.”