Na de dood van kleuter Dean: hoe gaat de dienst Slachtofferhulp te werk?

Met de dood van kleuter Dean komt de dienst Slachtofferhulp opnieuw in beeld. Slachtofferhulp biedt (emotionele) ondersteuning aan mensen die geconfronteerd worden met een ingrijpend misdrijf. De moeder van Dean zal bijvoorbeeld zeer binnenkort met Slachtofferhulp kunnen spreken. Maar hoe gaat die dienst te werk?

Na een misdrijf gebeurt de eerste opvang door de dienst slachtofferbejegening van de politie. "Dat gaat dan over de melding van het slechte nieuws en een eerste crisisgesprek vaak kort na de feiten. Daarna komen wij in beeld", vertelt Ans Baeyens van Slachtofferhulp. Zij is voor alle duidelijkheid niet betrokken bij slachtofferhulp voor de nabestaanden van Dean.

"Bij de meeste slachtoffers moet de politie ons sowieso aanbieden. Dan gaan ze proactief aan de slag. Ze geven ons de contactgegevens en dan bellen wij de slachtoffers op", legt Baeyens uit. En zo'n eerste gesprek is niet zo simpel.

In een eerste gesprek polsen we of mensen kunnen slapen en eten

"In dat eerste gesprek gaan we na of er voldaan wordt aan de basisbehoeftes", zegt Baeyens. "We polsen of de mensen kunnen slapen of eten. Als dat niet het geval is, proberen we met de omgeving van het slachtoffer of de huisarts na te gaan wat mogelijk is. We kunnen dan bijvoorbeeld mensen uit de omgeving betrekken om samen met de slachtoffers te eten en om een oogje in het zeil te houden."

Eens de basisbehoeften in orde zijn, kan de dienst Slachtofferhulp verder gaan. "Als mensen dan vertellen dat het niet goed gaat, dan probeer ik daarop in te gaan. We proberen te verkennen wat niet goed gaat. Sommige mensen hebben zichzelf bijvoorbeeld niet onder controle en beginnen te panikeren of te hyperventileren. Dan proberen we dat minder intens te maken doorheen ons traject."

Beluister het interview met Ans Baeyens van Slachtofferhulp in "De Ochtend" op Radio 1:

Nicolas Maeterlinck

Sociaal netwerk

Een niet onbelangrijke factor is de omgeving waar het slachtoffer al dan niet op kan terugvallen. Niet iedereen heeft een even omvangrijk sociaal netwerk. "Als er weinig omgeving is, gaan wij meer aanbieden", zegt Ans Baeyens van Slachtofferhulp. "Dan kunnen wij een gesprek op dienst doen of eventueel tot bij de mensen thuis komen."

Slachtofferhulp houdt er ook rekening mee dat bepaalde slachtoffers pas later nood hebben aan een gesprek met de dienst of dat de directe hulp van de omgeving na verloop van tijd wat wegebt. "We bellen proactief een aantal keer terug. Wij weten dat het best is dat we bijvoorbeeld na een maand nog eens informeren."

Hoelang de begeleiding duurt, wordt individueel bepaald. "Elk slachtoffer heeft andere noden. Sommigen kunnen na drie gesprekken verder, bij anderen duurt het een aantal maanden of zelfs jaren, ook al omdat er vaak een lang juridisch traject aan vasthangt", verklaart Ans Baeyens.

"Proberen te vermijden dat het over de misdaad gaat"

Tijdens de gesprekken hoeft het overigens niet over het concrete misdrijf te gaan waar de betrokken persoon het slachtoffer van geworden is. "Als men daar wil over praten, dan kan dat natuurlijk. Maar voor ons hoeft dat niet. We proberen dat te vermijden, wij gaan daar zelf niet achter vragen."

Ans Baeyens werkt intussen bijna 10 jaar voor de dienst Slachtofferhulp. "Ik kan van mijn eigen dossiers een aantal slachtoffers herinnen waarvan ik niet eens exact weet wat er is gebeurd. En toch heb ik die mensen kunnen helpen."

Meest gelezen