Op 7 februari vertrekt Christine Van der heyden, lector biochemie en onderzoeker aan het Onderzoekscentrum Health and Water Technology van HOGENT, voor een van haar onderzoeksprojecten naar Ecuador. Ze wil van de gelegenheid gebruikmaken om borstprotheses en prothesebeha's mee te nemen voor de vrouwen daar met borstkanker. "Borstkanker is ook daar de belangrijkste oorzaak van sterfte bij vrouwen", legt ze uit. Ze is betrokken partij want zelf kreeg ze vorig jaar de diagnose van borstkanker.

Wanneer een vrouw de diagnose van borstkanker krijgt, kan het zijn dat een borst moet geamputeerd worden. Dan moet, na het verdict van kanker te hebben, ook nog eens verwerkt worden dat er een fysieke verandering is. Een borstprothese dragen kan dan helpen, zegt Van der heyden die het zelf aan den lijve ondervond: "Ik kreeg vorig jaar te horen dat ik borstkanker had en toen is mijn linkerborst geamputeerd. De oplossing was een prothese en die geeft een enorme boost voor het zelfvertrouwen van de patiënt."

Zij draagt sindsdien een borstprothese waardoor het naar de buitenwereld niet opvalt, en bovenal voelt ze zich beter. Maar binnenkort heeft ze haar prothese niet meer nodig, vertelt ze: "Op 15 maart ga ik terug onder het mes en ga ik voor een reconstructie. In plaats van die protheses in de kast te laten liggen, wil ik ze inzamelen voor de vrouwen in Ecuador met borstkanker."

Net als in België is borstkanker in Zuid-Amerika ook de meest voorkomende kanker bij (vooral) vrouwen. In België leven we in luxe op het vlak van behandeling en mogelijkheden na een behandeling, zegt Van der heyden, "Hier wordt een prothese volledig terugbetaald door de ziekenkas, maar in Zuid-Amerika niet. De vrouwen kunnen er ook niet gemakkelijk aangeraken of ze zijn gewoonweg onbetaalbaar". In Quito, de hoofdstad van Ecuador, is er slechts 1 winkel waar externe silicone borstprotheses kunnen gekocht worden, en die zijn niet voor iedereen betaalbaar.

In België krijg je na een operatie een postoperatieve prothese, legt ze uit: "Dat is een heel zachte en lichte prothese. Na een paar weken heb je recht op een eerste silicone prothese. Die heeft het gewicht van de weggenomen borst. Na 1 jaar heb je recht op een nieuwe prothese. Vanaf dan alle 2 jaren." De protheses kunnen zo vaak vervangen worden omdat een lichaam verandert: "Als je bijkomt of je vermagert, dan verandert de overgebleven borst ook, en dan kan de prothese mee aangepast worden." De "oude" protheses blijven dan in de kast liggen terwijl die helemaal niet versleten zijn, zegt ze. 

Op 7 februari gaat ze naar Ecuador en dan wil ze borstprotheses en prothesebeha's die niet meer gebruikt worden meenemen. "Ik ben op zoek naar mensen die hun postoperatieve prothese, externe niet-klevende silicone prothese, sportprothese en prothesebeha’s willen doneren." Ze zal ze verdelen aan vrouwen in het Andes -en in het Amazonegebied. Er kan contact opgenomen worden via deze weg.

Naast het verdelen van het materiaal, gaat de onderzoekster al jaren naar Ecuador en is ze betrokken in een netwerkproject met verschillende samenwerkende universiteiten. Op dit moment is ze met een 3e project bezig dat zich focust op de biodiversiteit in Amazonegebied met de bedoeling om invasieve soorten uit te roeien.