Martijn Mulle werkt voor het CAW van Antwerpen en begeleidt jongeren in het versterken van hun weerbaarheid. Vaak zijn het jongeren die slachtoffer zijn van pestgedrag en zijn ze doorverwezen door het CLB.

“In mijn trainingen focus ik op weerbaarheid en dat betekent dat je stevig in je schoenen staat", vertelt hij in "Generation wijs" naar aanleiding van de Week tegen Pesten die momenteel loopt. "Dat je beseft op welke manier jij reageert op een lastige situatie en hoe het anders kan. En dat is voor iedereen verschillend.”

Mulle werkt volgens de zogenoemde rots- en watertheorie. Reageren als rots betekent dat je duidelijk je grenzen aangeeft op een verbale of fysieke manier. Reageren als water betekent dat je eerder de situatie negeert. 

“Het ene is niet beter dan het andere. Sommige rotsen moeten af en toe leren om meer water te zijn en omgekeerd. Alles begint met jezelf leren kennen. Ik confronteer mijn gasten met hun eigen gedrag. Daarna gaan we kijken wat het beste bij hen past.”

Luisteraar Kris uit Beerse is 4 jaar gepest als tiener. Hij onderging de pesterijen tot op een zeker moment de stoppen doorsloegen. “Ik was het kotsbeu en heb toen mijn vuisten bovengehaald. Dat had wel effect, temeer omdat ik net een groeispurt had gekregen en een paar koppen groter was dan de pesters. Ik schrok wel hevig van mijn eigen gedrag. In normale omstandigheden ben ik net heel geduldig, maar toen was het op. Ik zou het mijn eigen kinderen niet aanraden.”

Ook Max uit Malle gebruikte als kind zijn fysieke kracht om zijn pesters de mond te snoeren. “Het bracht mij vooral in de problemen op school. Ik ben vaak bij de directeur moeten komen. Na een tijdje ben ik van tactiek veranderd en begon ik humor te gebruiken als wapen. Ik was nogal mollig en dan zei ik: pak mijn borsten maar eens vast. Het zullen waarschijnlijk de enige zijn die jij mag vasthouden. Op de duur was ik niet meer interessant voor hen, omdat ik ze altijd voor was. Je kan zeggen dat het ten koste van mezelf ging, maar het pesten is wel gestopt.”

Mulle raadt niet aan om te slaan. “Toch zeker niet op school want daar lopen volwassenen rond die je kan aanspreken en om hulp kan vragen. Op scholen heerst ook vaak een nultolerantie wat geweld betreft en maar goed ook. Als je buiten de schoolmuren wordt belaagd, dan leer ik mijn gasten om te reageren als rots met een duw of een stamp. Waarom zou je het verdragen dat er zo over je grenzen wordt gegaan?”

Wat met van school veranderen? Is dat een goed idee als het pesten niet stopt? Volgens Mulle kan het af en toe helpen, maar meestal verschuif je het probleem gewoon. “De kans is groot dat het pestgedrag op de nieuwe school zich herhaalt. Je moet je bewust worden van je eigen lichaamstaal, je eigen weerbaarheid. Ik hou mijn jongeren een spiegel voor en zie ze ook echt groeien tijdens de trainingen. Ze leren hoe het anders kan.”