Els Manhaeve uit Izegem leefde ooit 3 jaar zonder nieren: "Ik heb al die tijd niet geplast"

De lijdensweg van Els begon in 2003. Ze was 8 maanden zwanger toen haar zoontje werd geboren. Els kreeg kleine tromboses in haar nieren: "Ze waren kapot aan het gaan. Met heel wat behandelingen hebben ze in het AZ Delta nog een stuk van mijn nieren kunnen redden." In 2006 kreeg Els de boodschap dat ze moest starten met dialyse. "Omdat ik nog zo jong was, hebben ze voorgesteld om mij niet via bloeddialyse te behandelen, maar via mijn buikvlies. Ik moest thuis elke nacht 8 uur aan een machine liggen. Alles wat ik dronk overdag, moest via die machine worden verwerkt."  

Els slaagde in de nodige testen om in aanmerking te komen voor een niertransplantatie. Maar ze had pech. Els heeft bloedgroep O-positief. Ze kon alleen maar worden geholpen door iemand met dezelfde bloedgroep en moest daardoor 4 jaar wachten. "Ik herinner mij nog het telefoontje dat we kregen van het UZ in Gent. We waren aan zee en gingen net iets eten in een restaurant. Na dat telefoontje moesten we onmiddellijk vertrekken. We hebben ons eten niet kunnen opeten, we moesten zo snel mogelijk naar Gent."

Els leefde 3 jaar zonder nieren. "In de periode van mijn dialyses werden mijn 2 nieren verwijderd. Ik had geen nieren meer. Ik heb 3 jaar niet geplast. Alles wat ik dronk, moest via die machine weg. Ik kon maar een halve liter per dag drinken. Wanneer mijn man naar een receptie of een feest moest, ging ik niet meer mee. Het was een heftige periode." 

Ondertussen gaat het goed met haar. Ze leeft nu met een nieuwe nier. "Ik neem alleen nog medicatie om geen afstoting te hebben. In het begin denk je er veel aan dat je met een nier van iemand anders leeft, maar dat went. Ik probeer nu zo gezond mogelijk te leven om mijn nier te soigneren."