Minder geld voor onderzoek naar geestelijke dan lichamelijke problemen: Hoge Gezondheidsraad stelt plan van aanpak voor

Er wordt minder tijd en geld gestoken in onderzoek naar geestelijke gezondheid dan in onderzoek naar lichamelijke gezondheid. Dat zegt de Hoge Gezondheidsraad. Het adviesorgaan reikt drie adviezen aan om de kloof te dichten: een kennisplatform waarin alle onderzoek wordt verzameld, een verbeterde kwaliteit van onderzoeksgegevens en een strategische onderzoeksagenda waarin de prioriteiten worden vastgelegd.

In België loopt een op de drie mensen in zijn of haar leven tegen een geestelijk gezondheidsprobleem aan. Toch loopt onderzoek naar geestelijke gezondheid volgens de Hoge Gezondheidsraad ver achter op onderzoek naar lichamelijke problemen, vooral door een gebrek aan financiële middelen. “Tijdens de coronapandemie werd het gebrek aan gegevens over geestelijke gezondheidsproblemen dan ook pijnlijk duidelijk”, kaart het adviesorgaan aan.

“De weinige financiering die er is, gaat bovendien grotendeels naar fundamenteel onderzoek. Er wordt veel minder geïnvesteerd in onderzoek naar preventie, opsporing, screening en diagnose, behandeling, ziektebeheer en innovatieve zorg, oftewel: naar daar waar de nood het hoogst is." Dat maakt de praktische uitvoering van beleidsbeslissingen er niet makkelijker op.

De Raad stak de koppen bij elkaar met verschillende faculteiten en verenigingen binnen de geestelijke gezondheidszorg en onderzoekssector. Daaruit vloeiden drie aanbevelingen voort om wetenschappelijk onderzoek naar geestelijke gezondheid in ons land te stimuleren.

Totaaloverzicht, betere kwaliteit en prioriteiten

Er bestaat momenteel geen totaaloverzicht op het bestaand onderzoek rond geestelijke gezondheid. Om dat op te lossen, stelt de Raad voor om de databank die werd opgericht tijdens de pandemie, verder uit te breiden met algemeen onderzoek dat al naar mentale problemen werd gevoerd. “Een totaaloverzicht moet het mogelijk maken om vraagstukken op te sporen waarover nog te weinig is geweten”, zo wordt geredeneerd.

De gegevens die verzameld worden, dienen niet altijd voor hetzelfde doel en zijn niet altijd van dezelfde kwaliteit. “Voor een goede verstaanbaarheid is het belangrijk dat iedereen dezelfde taal spreekt”, klinkt het. Zo kunnen datasets makkelijker vergeleken of gedeeld worden.

Ten slotte dringt de Raad erop aan een strategische onderzoeksagenda uit te werken: “Een lijst met prioriteiten kan een houvast bieden aan beleidsmakers en financieringsinstanties”. De Raad hoopt zo de kans te vergroten om de uitdagingen binnen de geestelijke gezondheidszorg het hoofd te bieden.

Meest gelezen