foto VRT NWS - Frank Depreitere aan het bijzondere grafmonument van Martens-Sotteau

Raampje in de kist en grafmonument met roepgaten: het bizarre verhaal van Georges Martens-Sotteau uit Gent die panische angst voor schijndood had

Op de kerkhoven in Gent zijn nog heel wat oude en bijzondere grafmonumenten terug te vinden met vaak ook verhalen erachter die tot de verbeelding spreken. Het graf van Georges Martens-Sotteau op de begraafplaats van Sint-Amandsberg is speciaal gebouwd om te voorkomen dat de man per ongeluk levend begraven zou worden bij een schijndood. 

Georges Martens-Sotteau was een rijke en kinderloze advocaat die in 1938 begraven werd in een imposant grafmonument op het kerkhof van Sint-Amandsberg. Aan het vreemde gebouw zit een bijzonder verhaal vast dat amateur-stadsarcheoloog Frank Depreitere voor VRT NWS uit de doeken doet. 

Martens-Sotteau had tijdens zijn leven een panische angst ontwikkeld om begraven te worden terwijl hij eigenlijk schijndood was. “Hij vreesde dat hij later uit die schijndood, een soort coma, zou ontwaken nadat hij al begraven was”, verklaart Depreitere. Om ervoor te zorgen dat hij – in het geval dat het toch zou gebeuren – gered zou kunnen worden, liet Martens-Sotteau een speciale grafkelder bouwen. 

Kijkgat, galmgaten en krantenabonnement

“De man liet in zijn testament optekenen dat de deur naar zijn grafkelder eeuwig moest openblijven”, legt Depreitere uit. “Zo had hij altijd een vluchtroute als hij zou ontwaken.” In de kist die in de grafkelder werd gezet, werd ook een uitsparing voorzien. “Er zat een klein raampje uit glas ter hoogte van het hoofd. Op die manier konden mensen zien of de ogen van Martens-Sotteau open waren. Hij kon het raampje ook zelf stukslaan om zo hulp te kunnen roepen.”

De toren van dit grafmonument is ontwikkeld als die van een kerktoren met galmgaten om het geluid te verspreiden

Frank Depreitere, amateur-stadsarcheoloog

“De toren van het grafmonument heeft een opvallend ontwerp met grote galmgaten, zoals bij een kerk, om het geluid van het geschreeuw van Martens-Sotteau te verspreiden over het kerkhof”, legt Depreitere uit. “Om ervoor te zorgen dat er voldoende bezoek zou passeren bedacht de man trouwens nog iets anders. Hij liet, per testament, een krantenabonnement opstellen voor 6 maanden. Een half jaar lang is een postbode een krant komen brengen naar de grafkelder. Zo wist Martens-Sotteau zeker dat er zeker elke dag iemand langs zou komen die hem zou kunnen redden als het nodig zou zijn.”

Maat voor niets

“Alle bijzondere maatregelen hebben niet mogen baten, de man is gewoon overleden en nooit meer wakker geworden”, besluit Depreitere. “Maar het levert een mooi verhaal én ook een erg bijzonder grafmonument op.” 

De grafkelder van Martens-Sotteau is maar één van de bijzondere funeraire monumenten in Gent. De stad probeert ze beter te beschermen door het peter- of meterschap aan te bieden, om de graven zo te bewaren. Op dit moment hebben al meer dan 50 Gentse grafmonumenten zo'n meter of peter. 

Op de verschillende Gentse begraafplaatsen zijn er  wandelingen langs bijzondere grafmonumenten, je vindt meer informatie op de website van de organisator Gandante

Meer bijzondere verhalen over de Gentse geschiedenis lees je op de blog van amateur-stadsarcheoloog Frank Depreitere

Meest gelezen