Ik sliep een nacht tussen de vluchtelingen bij het Klein Kasteeltje

Shila Anaraki en een vriend gingen als daad van protest een nacht in een tentje slapen tussen vluchtelingen bij het Klein Kasteeltje langs het kanaal in Brussel. Ze kregen een warm onthaal, maar zijn geschokt, schrijft Anaraki, over de erbarmelijke opvang van deze mannen en "het koude en lawaaierige stadskamperen" dat ze noodgedwongen ondergaan.  

opinie
Shila Anaraki
Shila Anaraki werkt aan een doctoraat bij het departement sociale en culturele antropologie van de KU Leuven.

Gisterenavond hebben 20 burgers, onder wie ikzelf en Christophe Meierhans, de nacht doorgebracht samen met ongeveer 250 mensen die bescherming zoeken en die geen andere keuze hebben dan te overleven in tenten op een brug en langs het kanaal vlak tegenover het Klein Kasteeltje in Brussel. Bezorgde en verontwaardigde buren steunen deze mensen al maanden. 

Twee weken geleden brachten sommigen van hen al een nacht door in tenten tussen de bescherming zoekende mannen. Het was een teken van verontwaardiging tegenover de verantwoordelijke autoriteiten en een van steun aan de mensen die geen andere keuze hebben dan in deze geestelijk en lichamelijk belastende omstandigheden te leven. Vannacht hebben we hun actie herhaald, hoopvol dat er beweging komt in deze situatie.

Lees verder onder de foto.

Protest en zang

De mannen op de brug verwelkomden ons hartelijk en zorgden dat we een prachtige avond met hen doorbrachten. We luisterden naar de protesttoespraken van enkele leden van de verschillende bruggemeenschappen en van hun ondersteunende vrienden. De avond bood spontane zang en dans. 

Er wordt normaal niet gefeest bij de brug, maar door de speciale gelegenheid van het samenkomen was er ruimte voor de mannen om hun vele intellectuele, artistieke en sociale talenten met ons te delen.

Slapen in de "beste tent"

Omdat een deel van de protest- en solidariteitsactie bestond uit overnachten, brachten we onze tent en slaapzakken mee. Een aantal bewoners liet echter niet toe dat we die naast de andere tenten in de rij plaatsten. In plaats daarvan stonden ze erop dat Christophe en ik zouden slapen in de mooiste tent die ze hebben, een tent die door paletten ietwat verhoogd is van de koude straatstenen en voorzien is van warme dekens en kussens. 

Vandaag ben ik uitgeput van het koude en lawaaierige stadskamperen met auto's, elektrische fietsen en trappen. Ze scheren langs ons hoofd, maar we hebben tenminste een warme nacht doorgebracht in die knusse tent en zijn daar erg dankbaar voor. 

Ik kan niet anders dan het voor de hand liggende denken: hartelijk ontvangen worden en de best mogelijke omstandigheden aangeboden krijgen is hoe mensen behandeld zouden moeten worden wanneer ze zich voor het eerst bij een gemeenschap aansluiten. Helaas lijken dergelijke waarden uit het openbare leven in België te verdwijnen.

Lees verder onder de foto.

Laten we dus de krachten bundelen en druk blijven uitoefenen op de autoriteiten tot iedereen van de straat is.

Sinds eind oktober '21, al 16 maanden dus, laat de falende Belgische opvang dagelijks honderden mannen op straat staan die bescherming zoeken, en dit ondanks de vele oplossingen die in de loop der tijd door verschillende actoren aan de regering zijn voorgesteld. Veel van de mannen aan wie het recht op opvang is geweigerd, hebben geen andere keuze dan deze onverbiddelijke situatie waarin ze 5, 6, 7 of meer maanden worden geduwd voordat ze eindelijk opvang krijgen.

Dit door de regering ingestelde overlevingsspel kan voor de getroffenen verschillende vormen aannemen, en het toeval bepaalt een groot deel van het spel.

- Weinigen hebben het geluk te worden opgevangen door vrienden of burgers die uit solidariteit onderdak bieden (momenteel zijn ook sommige minderjarigen die bescherming zoeken, aangewezen op dergelijke personen die hun huis voor hen openstellen).

- Tot hun uitzetting vorige week leefde een grote groep beschermelingen onder ondraaglijke omstandigheden in een bezet gebouw. Na de uitzetting werden slechts enkele gelukkigen overgebracht naar een door de stad aangeboden schuilplaats.

- Sommige mannen slapen al maanden in tenten op de brug en langs het kanaal en kregen gezelschap van de pas uitgezette daklozen.

- Vele anderen slapen in hoeken en onder bruggen verspreid over de stad.

En laten we niet vergeten: Mensen die op een brug of elders op straat leven, hebben te maken met vriestemperaturen, met regen en wind, met nauwelijks toegang tot douches, onregelmatig voedsel, gebrek aan inzicht in de nabije toekomst, gebrek aan een warm en droog bed, nauwelijks geestelijke of lichamelijke verzorging, en alle bovengenoemde situaties vormen een meedogenloze verwaarlozing van de basisrechten van mensen.

Maar er is ook wat goed nieuws:

  • Vandaag zijn 45 kampbewoners verplaatst van de brug naar schuilplaatsen. De mensen in het veld rekenen op meer overplaatsingen morgen.
  •  De opvangcrisis en de gevolgen ervan kregen de afgelopen 16 maanden steeds meer aandacht in de media en vooral de aandacht voor het bezette gebouw in de Paleizenstraat en het kamp bij de brug hielp om de autoriteiten onder druk te zetten. Ik sprak de afgelopen maanden veel Frans-en Nederlandstalige  journalisten, ook degenen die werken voor media met een zeer breed publiek. Velen uitten hun persoonlijke verontwaardiging over de huidige migratiepolitiek van het land na het officiële praatje. 

Laten we dus de krachten bundelen en druk blijven uitoefenen op de autoriteiten tot iedereen van de straat is, ook zij die minder zichtbaar zijn omdat ze verspreid zijn over de stad!

 

VRT NWS wil op vrtnws.be een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat over actuele thema’s. Omdat we het belangrijk vinden om verschillende stemmen en meningen te horen publiceren we regelmatig opinieteksten. Elke auteur schrijft in eigen naam of in die van zijn vereniging. Zij zijn verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wilt u graag zelf een opiniestuk publiceren, contacteer dan VRT NWS via moderator@vrt.be.

Meest gelezen