"Musikladen": rock, pop, disco en vooral (te) schaars geklede danseressen

Er waren redenen genoeg om in de jaren 70 vanuit Vlaanderen naar de (West-)Duitse televisie te zappen. Er was de politieserie "Derrick", er was "ZDF-Hitparade" met de beste schlagermuziek, er was de "Sportschau" met het overzicht van het Duitse voetbal, en er was natuurlijk "Musikladen", het muziekprogramma dat zonder poeha de beste rockmuziek probleemloos combineerde met de meest groteske kitsch uit de hitparades. Die kitsch werd, naarmate de disco in de loop van de seventies aan belang won, nog onderstreept door de aanwezigheid van schaars geklede gogo-danseressen. Vooral die laatsten groeiden uit tot een fenomeen in de jaren 70 en hielpen “Musikladen”, dat 45 jaar geleden voor het eerst op het tv-scherm verscheen, ook buiten de eigen landsgrenzen de nodige aandacht krijgen.

Onder anderen Lyndsey de Paul en Slade mochten optreden in de eerste uitzending van "Musikladen" op 13 december 1972. Presentatoren met dienst waren Uschi Nerke en Manfred Sexauer. Het programma bleek onmiddellijk een schot in de roos en kreeg in het toenmalige West-Duitsland al snel de stempel: "Optreden in "Musikladen" betekent sowieso een hit." En dus volgden nog bekende namen als Roxy Music, Suzi Quattro, The Doobie Brothers, Randy Newman, Van Morrison en The Kinks.

Maar geleidelijk evolueerde het programma vanaf het midden van de jaren 70 naar een (nog) meer commerciële aanpak en vonden vele Nederlandse acts hun weg in "Musikladen" - George Baker Selection, Pussycat, BZN en Long Tall Ernie & The Shakers, om maar enkele te noemen. Waardoor ook in Vlaanderen de interesse voor het programma toenam. En er was natuurlijk de opkomst van de disco, wat dan weer leidde tot optredens van Europese "varianten" zoals Boney M, Baccara, Eruption, La Belle Epoque en Amanda Lear.

De gewijzigde aanpak leidde in mei 1977 tot de intussen legendarische begintune van "Musikladen", op basis van "A touch of velvet – A string of brass" van "The Mood Mosaic", waarbij gogo-danseressen op plakkaten tegelijkertijd de gastenlijst overliepen:

Het waren die gogo-danseressen die een steeds prominentere rol kregen in het programma, ofwel door als "achtergronddecoratie" te fungeren tijdens een live-optreden, ofwel door hun danskunsten te tonen tijdens het spelen van een hit. Vooral dan toonden de danseressen soms meer dan nodig. Het bekendste voorbeeld blijft de hit "Let’s all chant" van Michael Zager Band.

Mediawebsite Wunschliste concludeerde alvast bij een terugblik in 2012: "Het is een klein televisiewonder te noemen dat deze danseressen toen door de censuur geraakt zijn. Al was die controverse in de tijd dat men overspoeld werd met seks wellicht veel kleiner dan nu." Al bleven anderen dan weer verbaasd dat dit op de "serieuze" tv-zender ARD uitgezonden kon worden, toch "de zender van het journalistieke bolwerk, genaamd “Tagesschau" (het Duitse tv-journaal, nvdr)."

Het einde van de exuberante discoperiode, de verschillende presentatiewissels en de komst van MTV deden de populariteit van het programma geen goed. In november 1984 werden de deuren van "Musikladen" dan ook definitief gesloten en werd het programma voor vele 50-plussers een (wellicht) aangename herinnering: