Het Europees Parlement heeft tijdens een plenaire zitting in Straatsburg nipt tegen een verwerping van de natuurherstelwet gestemd. De natuurherstelwet is dus niet dood en begraven: ze komt er, al is er nog een hele weg te gaan en het valt af te wachten in welke vorm ze er zal komen. De verwachting is dat er een compromis uit de bus zal komen met een afgezwakte versie. "Er kan nog vanalles gebeuren."
Natuurherstelwet overleeft stemming in Europees Parlement met flinterdunne meerderheid, maar hoe gaat het nu verder?
Michaël Torfs
Gepubliceerd:
De voorbije dagen en weken was meermaals gebleken dat Europa heel verdeeld is over de kwestie. Maar momenteel is zo'n 80 procent van de Europese habitats er slecht aan toe. De natuurherstelwet moet ervoor zorgen dat tegen 2030 minstens 30 procent beschadigde Europese natuur opnieuw hersteld raakt. Dat moet het klimaat, het milieu en de biodiversiteit ten goede komen.
Tegenstanders vrezen te veel regelgeving, commerciële nadelen en problemen voor de landbouwsector. Voorstanders zeggen dan weer dat de natuurherstelwet belangrijke economische voordelen heeft, en dat elke geïnvesteerde euro er op termijn 8 opbrengt.
Hoe nipt was het?
Eerst werd gestemd over een mogelijke verwerping van de natuurherstelwet, waarvoor onder meer de Europese Volkspartij EVP - de grootste fractie in het parlement - aan het lobbyen was.
De stemming werd gezien als kantje-boord, na onder meer al eens een 44-44-uitkomst in de aparte Milieucommissie. En dat bleek ook vanmiddag.
Uiteindelijk wilden 324 parlementsleden met de natuurherstelwet doorgaan, tegenover 312 niet. Er waren 12 onthoudingen. Een flinterdunne meerderheid om groen licht te geven, dus. Na de eerste stemming over de verwerping volgden meteen aparte stemmingen over niet minder dan 136 amendementen. Uiteindelijk kreeg het gewijzigde voorstel ook de finale goedkeuring van een meerderheid in het Europees Parlement (EP).
Wat betekent deze stemming?
De stemming vandaag in de plenaire vergadering was cruciaal voor het voortbestaan van de natuurherstelwet. Rapporteur César Luena kreeg na de stemming luid applaus en stak triomfantelijk de armen in de lucht in het halfrond. De opluchting was duidelijk groot bij de voorstanders.
De opluchting bij de voorstanders was bijzonder groot
"We kunnen nu echt beginnen met een eigen Europese wet en die is ook nodig", zei Luena. "De jongeren en de wetenschappers weten dat we ze nodig hebben," verwees hij naar de betoging met jongeren en klimaatactivisten, en de steun uit de wetenschappelijke wereld.
Hoe gaat het nu verder?
Het wetgevende proces kan nu voortgezet worden. De geamendeerde tekst, die door het Europees Parlement inmiddels ook is goedgekeurd, zal dienen als basis voor verdere gesprekken tussen het EP en de lidstaten. We zijn er dus nog niet.
"Het Europees Parlement heeft nu een positie ingenomen en aanpassingen goedgekeurd op het voorstel van eurocommissaris Frans Timmermans. Nu volgen er onderhandelingen met de lidstaten in de Raad van de Europese Unie. Dat gaat nog lang duren," schetst Europakenner Rob Heirbaut.
Meer nog, er kan nog altijd iets fout lopen. "Het kan zijn dat er tijdens die onderhandelingen nog iets gebeurt waardoor de natuurherstelwet geblokkeerd raakt. We gaan moeten afwachten of het wel lukt om een akkoord te bereiken over een definitieve tekst voor de Europese verkiezingen van volgend jaar (in juni, red.)."
We gaan moeten afwachten of het lukt om een definitief akkoord te bereiken voor de verkiezingen van volgend jaar
Europawatcher Rob Heirbaut
Wat onder meer nieuw is in het standpunt van het EP, is een soort "noodremprocedure". Die is voorgesteld door de EVP. Het betekent dat de nieuwe doelstellingen kunnen worden opgeschort als er een bedreiging is voor de voedselzekerheid, hernieuwbare energie of sociale huisvesting.
Hoe lang het hele proces is, zie je hieronder:
Waar gaan we uiteindelijk landen?
De verwachting is dat we uiteindelijk naar een afgezwakte versie zullen gaan, zoals de versie die op 20 juni werd goedgekeurd door de verschillende lidstaten in de Raad van Europa.
Het oorspronkelijke voorstel van de Europese Commissie roept immers te veel weerstand bij bepaalde partijen. De liberale fractie, die zelf verdeeld was over de kwestie, heeft al laten weten in die richting te willen gaan.
In de compromistekst van 20 juni staat onder meer dat de lidstaten meer verantwoordelijkheid zullen krijgen om zelf te bepalen op welke natuurgebieden ze willen inzetten, en hoe ze dat precies gaan doen. De lidstaten zullen niet individueel afgerekend worden op hoeveel natuurgebied ze herstellen.
