Een goede verkiezingsslogan geeft de kiezers de hoop dat het in de toekomst zal veranderen. En de beste verkiezingscampagne koppelt zo'n slogan aan een politicus (m/v/x) die de hoop uitstraalt en ook kan overbrengen naar de kiezer. Wie daarin slaagt, die wint de verkiezingen. Dat is de conclusie van een mooi boekje van wijlen Hugo De Ridder, '50 jaar stemmenmakerij', over verkiezingslogans en -campagnes na de Tweede Wereldoorlog. Gaat dat nu nog op?
1. Met deze man wordt het anders
In feite zijn er maar 2 krachtige verkiezingscampagnes: de ene speelt in op de zekerheid en het behoud van wat is verworven ('Geen ommekeer'). De andere, veel krachtiger wanneer ze aan de juiste persoonlijkheid kan worden gekoppeld, speelt in op de wil tot verandering. Het is een continue tweespalt in verkiezingscampagnes. Dat is de conclusie van journalist Hugo De Ridder in '50 jaar stemmenmakerij'.
In 1974 won Leo Tindemans de verkiezingen met deze slogan: 'Met deze man wordt het anders'. Tindemans straalde de hoop uit dat het met hem écht zou kunnen veranderen.
'De kracht van verandering', de slogan van de N-VA en Bart De Wever in 2012, is nog zo’n voorbeeld. Meer dan 10 jaar later, kan de partij die slogan niet meer hanteren. Na 20 jaar deelname aan de Vlaamse regering en na een niet geheel geslaagde regeringsdeelname federaal.
2. Wordt het met deze man anders?
Het is met de moed der wanhoop dat Bart De Wever "uitdrukkelijk kandidaat is voor de Wetstraat 16", zoals hij op zijn familiedag zei. In De Zevende Dag legt De Wever uit dat hij snel een zakenkabinet op de been wil brengen om vooral de begroting op orde te krijgen. Tegelijk wil hij communautaire besprekingen starten.
Vincent Van Peteghem van CD&V sprak in De Zevende Dag over een 'voorlopig bewind', al zei hij niet 'neen' tegen het idee. Na 2 jaar wil De Wever de resultaten evalueren. "Dat is de reden om zelf premier te worden", zegt De Wever daarover. "Ik ben de enige die ik zelf vertrouw om als er resultaat is, door te gaan, maar als er geen resultaat is dan gaan we naar de kiezer."
Dat betekent dus dat er ons - wanneer Bart De Wever inderdaad premier wordt - in 2026 of verkiezingen te wachten staan of een staatshervorming.
De Wever stelt vast dat het de eerste keer is dat de Franstalige partijen de deur openzetten voor een staatshervorming. En de ambitie van De Wever stoelt op zijn ergernis over de Vivaldi-regering, die volgens hem te weinig hervormingen heeft doorgevoerd. "Ik geef toe dat ik boos ben over de vorming van Vivaldi, die heeft een hypotheek gelegd op toekomst, onze directe toekomst."
Het centrumrechtse motorblok dat zich via de Franstalige partijen de MR en Les Engagés aan het vormen is, met de zusterpartijen Open Vld en CD&V erbij, biedt mogelijkheden voor een hervormingsregering. En tot ergernis van Vooruit (Conner Rousseau) en Groen (Petra De Sutter én Tinne Van der Straeten) wil ook Alexander De Croo - die afstand neemt van zijn eigen Vivaldi - meestappen in zo'n centrumrechts blok.
PS-voorzitter Magnette waarschuwde dit weekend voor premier De Wever aan het hoofd van een centrumrechtse regering: "Als hij premier wordt, wacht België een tsunami van ellende", zei Magnette.
En wie die boodschap niet goed had begrepen, die kreeg een banbliksem van Thierry Bodson, van de Waalse vakbondsvleugel FGTB: "Als er opnieuw een Zweedse regering komt of iets wat erop lijkt, zal de sfeer verhit raken en gaan we in het verzet."
3. Wordt het met deze partij anders ?
Is 'Ander en beter', een slogan die Vlaams Belang eventjes tijdens deze campagne heeft gehanteerd, van deze allure? Het feit dat de partij vrij snel naar 'Vlaanderen weer van ons' is overgeschakeld, geeft aan dat ze niet echt geloofde in 'Ander en beter'. Bovendien schuift de partij geen persoon naar voren die de slogan kan uitbeelden.
In deze campagne laten de onervaren leiders van de partij zich ook meesleuren in een ethische campagne. En daar heeft de partij het moeilijk mee. Op de familiedag van Vlaams Belang zei Van Grieken: "Ik heb al over zowat ieder thema moeten debatteren: over plooifietsen, genders, boterhammendozen, draagmoederschap... maar niet over hét thema waar de burger van wakker ligt." Volgens Filip Dewinter zijn het allemaal 'bliksemafleiders' van het echte verkiezingsthema.
In 'Het conclaaf' op VTM stak Van Grieken, na een scherpe vraag van Conner Rousseau, nochtans zelf een heel betoog af over ‘verworven holebirechten’ die niet teruggedraaid zouden worden, omdat zijn partij bij de verkiezingen toch geen 50 procent zal halen.
In Het Belang van Limburg vindt Leopold Lindelauff, vertegenwoordiger van Regenbooghuis Limburg, dat beangstigend: "Als ik Tom Van Grieken op televisie hoor zeggen dat ze die 50 procent toch niet gaan halen, concludeer ik dat ze het adoptierecht in een droomscenario dus wel willen afschaffen." Of zoals Filip Dewinter gisteren het zei op VTM Nieuws: "We moeten respect hebben voor de uitzonderingen."
VTM Nieuws had gisteren een debat gepland tussen Vlaams Belangvoorzitter Tom Van Grieken en Conner Rousseau (Vooruit), de 2 protagonisten uit de discussie deze week. Maar Tom Van Grieken liet zich vervangen door Filip Dewinter, officieel omdat de voorzitter aanwezig moest zijn op de Familiedag van zijn partij, want het debatteren over bliksemafleiders heeft voor schade gezorgd.
In De Zevende dag zei Bart De Wever onomwonden en niet voor de eerste keer: "Over de seksuele identiteit is deze partij (red. Vlaams Belang) mij volledig kwijt." En dat is dus een fundamenteel onderdeel geworden van de Chinese Muur die er staat tussen de 2 nationalistische partijen.
Over 6 dagen zijn er verkiezingen, en dan weten we wie de beste slogan van 2024 had.
