"Ik was verliefd en verslaafd": 5 opvallende momenten uit het eerste deel van de documentaire 'Clement, zoon van'

De documentaire bestaat uit 2 afleveringen. In deel 1 staat Wendy Van Wanten – in het dagelijkse leven Iris Vandenkerckhove – centraal.

De meeste mensen kennen Van Wanten als zangeres, maar ook als model scheerde ze in de jaren 90 hoge toppen. "Mijn modellencarrière bracht me in januari 1995 bij de modeshow van Gerald Watelet in Parijs", steekt ze van wal. "Ik had de wereld rondgetrokken om catalogussen te maken, maar toen mocht ik als madame komen kijken naar zijn show." Een cameraploeg volgde haar op de voet.

Het is toen dat Van Wanten prins Laurent voor het eerst heeft ontmoet.

"Plots voelde ik een duwtje in mijn rug van de regisseur, die zei dat ik naar de deuropening moest gaan. Daar stond hij, prins Laurent. Hij had me opgemerkt, zag dat ik gevolgd werd en had de opdracht gegeven om kennis met mij te maken. 'Doe dat maar', zei mijn manager Danny De Waele tegen me, 'dat is goed voor het beeld'."

Van Wanten wist op dat moment naar eigen zeggen niet veel over de prins. "Hij was nog niet zo populair." Toch noemt ze de eerste ontmoeting indrukwekkend. "Je kwam niet elke dag een prins tegen. Ik zong er wel eens over, maar een echte prins, dat gaf toch een kriebel. Hij had een présence, je kon niet naast hem kijken. Hij was een imposante man."

Volgens Van Wanten was de prins erg geïnteresseerd in haar leven. "Ik had op dat moment net mijn cd 'Blijf nog een nacht' uit. 'U mag mij een cd opsturen', zei hij." En daar liet hij het niet bij: Laurent nodigde Van Wanten en haar entourage uit voor een etentje in de stad. "Plots zat ik in zijn auto, was ik samen met prins Laurent op de Champs Élysées aan het rijden."

Het klikte onmiddellijk tussen de 2: de prins kende net als de zangeres veel van muziek, hij was "beleefd en attent", ze "voelden elkaar goed aan". "Op een bepaald moment zei ik dat ik 'pipi moest gaan doen'. Dat vond hij zo hilarisch, zoiets had nog nooit iemand in zijn aanwezigheid tegen hem gezegd. 'Sorry, het moet gebeuren', zei ik." Uiteindelijk schreef Laurent zijn telefoonnummer op een servet. "Je belooft dat je mij belt."

Het begin van een "goed contact" dat volgens Van Wanten "toch wel 7 jaar" duurde.

Van Wanten windt er in de documentaire geen doekjes om: ze was destijds verliefd op de prins. "Verliefd en verslaafd."

Al kwam hun relatie in eerste instantie "zacht" op gang. "We maakten plannen om te gaan eten of naar de film te gaan. In de cinema hielden we voor het eerst elkaars hand vast. Dat voelde heel normaal, iets wat gebeurt als je naar elkaar toegroeit. Nadien was het te ver voor mij om nog zo laat naar huis te rijden, en was het een evidentie dat ik daar bleef."

Het tweetal vond genegenheid bij elkaar, zo maakt de documentaire duidelijk. "Als ik daar was, stond de wereld precies stil. Ik had een drukke carrière als zangeres en trad overal op. Dikwijls trok ik na een optreden nog naar Tervuren (naar zijn verblijfplaats Villa Clémentine, red.). Het was een zware periode, maar daar kwam ik tot rust. Heel raar. Het was iets van mij, iets speciaal en iets dat niet geweten mocht zijn. Ik voelde me geborgen bij hem."

Omgekeerd gaf ook zij Laurent de nodige steun. "Hij belde me dikwijls: 'Kom je? Ik wil graag een beetje babbelen, ik heb je nodig.' Ik dacht: 'Dat is mijn taak'. Ik werd omarmd door hem, en hij had ook behoefte aan warmte en tederheid. Ik denk dat ik hem dat gegeven heb, anders zou het zo ver niet gekomen zijn."

IJsjes eten op de Zavel in Brussel, boswandelingen, Laurent die eigenhandig spaghetti voor haar klaarmaakte: met momenten leken ze wel een normaal koppel. "Maar in mijn achterhoofd heb ik altijd geweten: dit kan niet. Ik was niet in zijn wereld opgegroeid, ik had mijn carrière, was Wendy Van Wanten. Ik was me ervan bewust dat het een tijdelijk sprookje was."

In oktober 1997 kwam er een kink in de kabel: Van Wanten werd het slachtoffer van een mislukte carjacking, die plaats had gevonden aan Villa Clémentine.

"Ik zag in mijn achteruitkijkspiegel dat er een auto stopte en dat 3 mannen uitstapten met gevaarlijke dingen. In een reflex heb ik vlug de auto vergrendeld, heb ik me in achteruit gezet en ben ik weggereden." Het was een traumatische ervaring voor de zangeres, die op die bewuste avond naar Laurent had willen trekken na een optreden. "Ik heb daar toch wel iets aan overgehouden, heb dat moeten verwerken."

"Was het een verwittiging dat ik daar geen zaken had? Ik weet het niet."

Het heeft een tijd geduurd vooraleer Van Wanten en de prins de draad weer oppikten. "Hij belde me weer en zei: 'We moeten toch afspreken'. Ik zei dat ik niet meer durfde, schrik had." Uiteindelijk spraken ze af op restaurant en ging de bal weer aan het rollen. "Ik heb toen een bakje meegekregen om de poort zelf te openen. Daarmee voelde ik me veiliger."

Het moet eind 1999 of begin 2000 geweest zijn toen Van Wanten erachter kwam dat ze zwanger was van Clément. "Het was een beetje ongeloofwaardig, op mijn latere leeftijd. Ik nam weliswaar nooit voorbehoedsmiddelen, en dat wist de papa ook. 'Hoe ga ik dat hier allemaal doen', vroeg ik mij af."

Volgens Van Wanten was er nooit ook maar enige twijfel over wie de vader kon zijn. "Ik ben een heel trouw iemand. Er was niemand anders, en het kon niet van de Heilige Geest zijn. Maar ja, ik was gelukkig." Prins Laurent reageerde in eerste instantie "wat stil", maar nooit zei hij "dat het niet mocht of dat hij haar niet meer wilde zien". "Clément is uit liefde gemaakt, hij was zeker niet ongewenst."

Tijdens haar zwangerschap beleefden de 2 dan ook mooie momenten, blikt ze terug. "Hij wreef vaak over mijn buik. Dat was een blij moment, een wonder, we genoten er allebei van en we gingen ervoor. Hij was volledig betrokken tijdens de zwangerschap."

De documentaire leert ons dat prins Laurent echo’s van baby Clément te zien kreeg, dat hij samen met Van Wanten de kinderkamer uitzocht, dat hij een grote teddybeer voor zijn zoontje had gekocht en dat een kleine Clément in de tuin van Villa Clémentine zijn eerste stapjes had gezet. "Heeft hij die foto’s genomen?", vraagt een volwassen Clément. "Ja, natuurlijk."

Van Wanten geeft ook toe dat haar zoon zijn naam aan het landgoed van de prins te danken heeft. "De naam heb ik gekozen. Die lag voor de hand, door de verbintenis, de emoties. Ik moest het niet ver zoeken. De prins heeft daar nooit een probleem van gemaakt."

Toch hakt Van Wanten al snel de knoop door om Clément alleen op te voeden. Laurent toonde volgens haar "interesse en warmte", maar hij hield zich bij momenten ook afzijdig, al toont ze daarvoor nu alleen maar begrip. "Hij wist ook niet goed hoe het allemaal moest verlopen, het was ook voor hem een moeilijke periode. Hij was nog zoekende in zijn leven."

"Op een bepaald moment heb ik gezegd dat het zo niet verder kon, ook voor hem niet. Hij zou dotatie krijgen, zou moeten trouwen. Ik heb toen in volle overtuiging gezegd dat ik het alleen ging doen. Vervolgens heb ik mijn plichten als moeder gedaan en steun rondom mij gezocht. Die heb ik gekregen."

Op 16 augustus 2000 kwam Clément ter wereld. Die dag nog heeft Van Wanten de prins op de hoogte gesteld. "Ik ben blij dat alles goed verlopen is, maar hou het heel discreet", zei hij. "Dat heb ik gedaan."

"Hoe was mijn vader met mij?", vraagt Clément in de documentaire. "Hij vond het wel leuk. Hij nam foto’s en zag je graag komen, maar meer was er toen niet. Hij was zijn leven aan het opbouwen en andere richtingen aan het opgaan – maar het was niet zijn bedoeling om je niet graag te zien", antwoordt Van Wanten.

Clément komt tijdens deze aflevering niet bijzonder veel aan bod. Allicht is zijn relaas voor deel 2. Waarom hij met 'Clement, zoon van' het vuur aan de lont heeft gestoken? "Ik word 25 jaar. Ik wil normaal door het leven kunnen gaan, niet de hele tijd vragen krijgen als 'weet je eigenlijk wie je vader is' of 'is hij al dood'. Ik wil dat het van mij af is, ik wil gewoon een pint met mijn vader gaan drinken."