Na bijna 19 jaar heeft prinses Marie-Christine een teken van leven gegeven. De halfzus van koning Albert II en tante van koning Filip heeft een brief gestuurd naar het Franse weekblad Point de Vue. "Mijn leven is heel eenvoudig", schrijft ze over het Amerikaanse stadje Sequim, waar ze zich als kluizenaar heeft teruggetrokken.
Na 18 jaar laat prinses Marie-Christine van zich horen: 'verdwenen' halfzus van koning Albert schrijft brief
Point de Vue probeerde de prinses al even te contacteren, zoals zovelen. Eind 2019 vond het tijdschrift Story Marie-Christine - Daphne voor de vrienden - terug in de Amerikaanse staat Washington.
In Sequim, een stad of eerder rustig dorpje met 8.000 inwoners, bekend om zijn uitgestrekte lavendelvelden en gelegen vlak bij de Canadese grens.
Een jaar later waagde een VTM-reporter zijn kans en klopte aan de bescheiden chalet van Marie-Christine aan. Zowel de prinses als haar man Jean-Paul Gourgues weigerden mee te werken.
Haar laatste interview dateert van 2007, haar memoires met de veelzeggende titel 'De breuk' verschenen in 2004.
De verrassing op de redactie van Point de Vue was dan ook groot toen er plots een handgeschreven brief in de bus zat. De envelop gaf meteen de afzender weg: een kroontje met de letters H.R.H. (Hare Koninklijke Hoogheid), daaronder 'Prinses Marie-Christine van België'.
De prinses mag dan al meer dan 40 jaar geen voet in België hebben gezet, ze hecht duidelijk nog belang aan haar afkomst.
Wat deed haar in de pen kruipen? Haar 75e verjaardag begin februari? De ultrakorte brief geeft het niet prijs.
"Hoe meer tijd verstrijkt, hoe meer ik me terugtrek uit het sociale leven", schrijft Marie-Christine. Ook haalt ze een persoonlijk trauma boven.
De prinses beweert in 'De breuk' verkracht te zijn door een van haar neven. Het paleis, moeder Lilian dan, zou alles in de doofpot hebben gestoken uit vrees voor een schandaal.
"Met de zaak-Epstein en de #metoo-beweging voel ik me betrokken", schrijft Marie-Christine nu.
Slachtoffers worden behandeld als schuldigen
Marie-Christine van België in haar brief
Veel meer komen we niet te weten. De prinses had een hersenaneurysma en deed al die jaren vrijwilligerswerk in een dierencentrum waar ze oog had voor roofvogels.
Ze heeft haar passie voor de natuur geërfd van vader koning Leopold III, die vaak op expeditie trok (onder meer naar het Amazonegebied, Congo, Nieuw-Guinea), en er fotografeerde en filmde.
Over de koninklijke familie rept ze met geen woord. Koning Albert II zou de afgelopen jaren zijn entourage ingezet hebben om discreet contact met zijn halfzus te leggen. Zonder succes.
Het paleis wil ons dat verhaal noch bevestigen, noch ontkennen. "Dat behoort tot de privésfeer van de koning", klinkt het. Ook zus prinses Marie-Esmeralda heeft haar contactgegevens niet, als we het goed begrijpen.
Esmeralda vertelde vroeger in een gesprek met VRT NWS dat Marie-Christine haar niet meer wil zien. "Ze heeft een andere kijk op de zaken. Het leven verandert. Het is triest, maar het is haar beslissing", aldus Esmeralda in 2019.
Hoe het begon in Laken
Marie-Christine is de oudste dochter van koning Leopold III en zijn tweede echtgenote Lilian Baels. Ze groeit op het domein van het kasteel van Laken op. Leopold heeft met Lilian nog 2 andere kinderen: Alexander en Esmeralda.
Uit zijn huwelijk met koningin Astrid heeft hij zonen Boudewijn, Albert en dochter Josephine Charlotte. Met halfbroer Boudewijn kan Marie-Christine een goede band opbouwen. Hij is dan wel de nieuwe koning, hij is ongehuwd en woont samen met Leopold III, Lilian en hun kinderen op het domein.
Met de rest lukt het minder. Alexander en Albert zijn een stuk ouder en hebben hun eigen leven. Josephine Charlotte trouwt vroeg en kiest voor een gezin in Luxemburg. Esmeralda is dan weer te jong om een soulmate te zijn, zegt Marie-Christine zelf.
Bovendien wordt Marie-Christine erg afgeschermd door haar moeder. De dagelijkse opvoeding laat Lilian in handen van kindermeisjes (24 door de jaren heen), rijkswachters bewaken haar de klok rond en onderwijs krijgt ze thuis.
"Over mijn ouders herinner ik mij uit die tijd niets meer. Ze woonden in een andere vleugel van het kasteel. We kregen hen niet vaak te zien", zegt de prinses in haar autobiografie. Toch is ze gelukkig in Laken, in hun groene paradijs in het midden van de stad.
De gedwongen verhuizing
Aan haar jeugd in Laken komt abrupt een einde wanneer Boudewijn in 1960 met Fabiola trouwt. Zijn bruid en Lilian kunnen het niet met elkaar vinden.
Leopold verhuist met zijn 2e gezin naar het kasteel van Argenteuil. Het wordt hun 'ballingsoord' bij Waterloo. Boudewijn en Fabiola hebben Laken voortaan voor zich alleen.
Tussen de 2 huishoudens komt het nooit meer goed. Marie-Christine: “Voor mijn moeder was Fabiola een intrigante die Boudewijn bij zijn ouders heeft weggeroofd.”
In Argenteuil heeft Marie-Christine het minder naar haar zin. Het botst flink met Lilian, die er de scepter zwaait.
Marie-Christine: “Voor mijn moeder ben ik tot de dag van haar overlijden bang geweest. Het heeft tussen ons nooit geboterd. Ze was dominant en hard. Dat ik geen makkelijk kind was, valt niet te ontkennen. Ik was erg verward. Mijn ouders spraken me er niet rechtstreeks over aan en hadden ook geen inzicht in de psychologie van een kind of puber, maar ze dachten dat ik onevenwichtig was.”
In 1997 vertelt Marie-Christine in 'Jan publiek' over haar opvoeding, en hoe ze liever rijk en zonder titel was geboren:
Over die verwrongen relatie zegt zus Esmeralda dat beide partijen boter op het hoofd hadden. De waarheid ligt ergens in het midden.
Esmeralda heeft het over "een kwestie van perceptie" en weet dat Lilian "weinig geduld had" en Marie-Christine "veel fantasie".
Zorgenkind naar Canada
Na de vermoedelijke verkrachting als tiener flirt en feest Marie-Christine erop los. Ze wil alles vergeten. Het gaat zover dat de prinses zichzelf "een kreng én naïef kind" durft te noemen.
Haar ouders zien het met lede ogen aan en straffen haar voortdurend, ook als ze al een eind in de 20 is.
In de jaren 80 is het welletjes geweest en sturen Leopold en Lilian hun oudste dochter uit wanhoop naar Canada om te werken. Ze krijgt een baantje als telefoniste bij de protocolaire dienst van de regering. De prinses proeft echter voor het eerst van vrijheid en vervalt snel in haar oude gewoontes.
Voor Argenteuil bestond ik blijkbaar niet meer
Prinses Marie-Christine na haar huwelijk
Ze wordt professioneel jobhopper en leeft als een bohemien. Leopold en Lilian willen dat Marie-Christine onmiddellijk terugkeert, maar de prinses is creatief en trouwt met ene Paul Drucker. Het levert haar een permanente verblijfsvergunning op.
Enkele weken later volgt de scheiding. Drucker blijkt homo en ziet Marie-Christine als trofee. Scheiden kost geld. Boudewijn springt vanuit Brussel bij. Zijn dood moet de prinses in 1993 trouwens via de tv vernemen.
In Montréal ontmoet Marie-Christine Jean-Paul Gourgues. Al snel trekt ze bij hem in, maar ze maakt hem het leven zuur en hij zet haar aan de deur.
Na enkele omzwervingen neemt hij haar terug in huis en zetten ze hun relatie voort. Wel is ze intussen zwanger van een Australiër. Ze kiest voor een abortus.
De erfenis
Op 25 september 1983 sterft Leopold III. Marie-Christine keert naar België terug om zijn lichaam in alle stilte te groeten. De begrafenis woont ze niet bij. Het is de laatste keer dat ze in België gezien wordt.
Bij een overlijden hoort een erfenis. Naar verluidt ongeveer 1 miljoen dollar. Dat belegt ze bij een bank in Zwitserland. De vette jaren zijn aangebroken en samen met Jean-Paul verhuist ze naar Los Angeles, waar de prinses filmpremières en prijsuitreikingen afschuimt.
In de jaren 90 is de erfenis opgesoupeerd. Marie-Christine geeft de bank de schuld, hoewel ze ook toegeeft dat ze niet goed met geld kan omgaan, want thuis "nooit geleerd".
Hun huis in LA wordt verkocht, Marie-Christine en Jean-Paul verhuizen naar Las Vegas, waar het leven goedkoper zou zijn.
Niet veel later moet de prinses een beroep doen op de media, die haar tegen betaling willen interviewen. Tegen 'Telefacts' zegt ze dat ze "platzak" is. "Ik draai elke dollar om", bekent of dramatiseert ze.
De interesse bij andere media in de 'verdwenen prinses' is alvast gewekt en dat ontgaat het paleis uiteraard niet. Om schandalen te vermijden, grijpt koning Albert II in.
In Laken kochten ze mijn stilzwijgen af. Dat heeft me gered
Prinses Marie-Christine in het VRT-programma 'Koppen'
De prinses krijgt voortaan een maandelijkse toelage. Die komt volgens Marie-Christine in de vorm van cheques van haar moeder, maar ze zegt dat ook Laken haar geld stuurt.
Extra financiële ademruimte komt er als Lilian sterft. Voor de uitvaart in 2002 past ze.
In 2004 vertelt de prinses in 'Koppen' over interviews tegen betaling:
Als Marie-Christine de afgelopen jaren in de media opduikt, is het via vrienden die hun bezorgdheid uiten.
Met geruchten dat haar man Jean-Paul graag gokt - vandaar de keuze voor Las Vegas en de geldproblemen - en haar isoleert. Anderen omschrijven de prinses als een "toegewijde en verzorgde vrouw die rust heeft gevonden".
Wie meer over buitenbeentje Marie-Christine wil lezen, kan hier het portret door collega Alexander Verstraete lezen in de reeks 'De zussen van de koning'.
