Jef Cornelis [1941 - 2018]

Jef Cornelis (° 1941) studeerde aan de Filmacademie in Amsterdam. Enkele jaren later kon hij bij de toenmalige BRT aan de slag. Tussen 1963 en 1997 draaide hij meer dan 200 kortere en langere programma's, reportages en documentaires over kunst en cultuur, over de omwentelingen die sinds die jaren in de architectuur, de stedenbouw en de wereld van de kunsten plaatsvonden. Van korte verslagen en portretten voor de kunstrubriek Zoeklicht tot het acht uur durende De langste dag, het verslag over Jan Hoet's 'Chambres d'Amis' in Gent in 1986. Acht uur live televisie waarvoor Jef Cornelis de captatiewagens van de sportdienst wist te gebruiken en waarvoor hij de halve BRT mobiliseerde.

Van jongs af aan gelooft Jef Cornelis in de ‘camera-stylo’. Een term die de Franse criticus en filmregisseur Alexandre Astruc voor het eerst gebruikte om zijn geloof in een nieuwe cinema te duiden. Met de opkomst van televisie en het lichtere 16 mm filmmateriaal zou het voor de regisseur mogelijk worden de camera en de micro te hanteren zoals de schrijver zijn pen. Meer dan louter registreren en te getuigen van zijn tijd worden ook de programma’s van Jef Cornelis met de jaren filmische essays waarin het tonen primeert. Terugblikken heeft iets nostalgisch, en zoals oude foto’s uit de doos halen heeft het ook iets charmant, maar deze uitzendingen blijven zich tegen al te gemakkelijke consumptie weren, als duiveltjes in een wijwatervat.

Bij het grote publiek is hij vooral bekend omwille van het spraakmakende, en zeer bekritiseerde, praatprogramma  Container, waarin jonge denkers met elkaar in gesprek gaan in een smalle, speciaal voor de opnamen ontworpen en ingerichte, container.

Bron: Canvas.be-Klara.be