Axelle Red

Biografie

Axelle Red denkt internationaal van bij de start en waakt over elk aspect van haar vak. Die overgave zorgt voor grote artistieke en commerciële successen. Ze groeit uit tot een originele en geëngageerde popdiva met Europese allure.

Fabienne Demal (°1968) groeit op met een mama die van soul houdt. In een huis waar zowel Frans chanson als new wave weerklinken. In een stad - Hasselt - waar ze de muziek vindt die ze graag wil ontdekken. Ze weet wat ze later wil worden wanneer ze ABBA in 1974 - ze is dan 6 - het Eurovisiesongfestival ziet winnen. De eerste stappen richting bühne zijn snel gezet. ‘Mijn papa was lange tijd schepen van feestelijkheden in Hasselt. Bij elk gelegenheid die zich aanbood, vroeg ik of ik alsjeblieft ook op het podium mocht staan (lacht).’ Demal maakt haar eerste plaatje in 1983 - ze is dan 15 - als Fabby. Het is meteen goed raak. ‘Little girls’ staat vier weken in de BRT Top 30. Exact 10 jaar later - ze is dan 25 - beleeft ze een wonderjaar. Fabienne behaalt een diploma rechten aan de VUB in Brussel en gaat aan de slag in een advocatenkantoor. Heel kort maar. Want in het najaar van 1993 legt ‘Sensualité’ haar leven in een heel andere en beslissende plooi. De ode aan Marvin Gaye (*) komt door de grote poort binnen in Frankijk. Het staat zes weken op rij op #2 in de hitlijsten en bezorgt Axelle Red op slag een plaats in het kleine peloton van Belgische artiesten die de zuiderburen graag tot de hunnen rekenen. Zie Brel en Angèle.

‘Sensualité’ is de eerste etappe van een parcours dat haar alles zal brengen waarvan ze op artistiek als commercieel vlak kan dromen. Van bij het begin zijn er aangename duidelijkheden. Dat haar mix van Frans chanson en Amerikaanse disco en soul even straf als origineel is. Dat ze de geschiedenis van de populaire muziek door en door kent en gebruikt. En dat ze een volledige artieste is. ‘Er is geen aspect van mijn vak waar ik niet bij betrokken ben. Ik heb altijd een bestaansreden willen hebben en vind het daarom belangrijk om mijn eigen muziek en teksten te schrijven, maar ook om na te denken over het beeld en de stijl die erbij aansluiten. Zo geef je mensen een reden geven om naar jou te kijken en luisteren, omdat niemand anders hetzelfde maakt.’ Muziek is voor Axelle Red ook een discipline waarin ze zich graag wil meten met de groten. ‘Ik heb altijd internationaal gedacht’. Ze heeft zich naar eigen zeggen ‘het cadeau gedaan om te werken met waanzinnige mensen’. Kanonnen als Isaac Hayes, Youssou N’Dour en Dave Stewart. Vakmensen als componisten Albert Hammond, bedenker van een dertigtal wereldhits, en arrangeur- toetsenman Lester Snell. Of getalenteerde generatiegenoten uit eigen land als Daan Stuyven, Wouter Van Belle en Wigbert Van Lierde.

Die hoge lat vertaalt zich in een indrukwekkende lijst met voltreffers en trofeeën. De allergrootste klapper is ‘Manhattan Kaboul’ (2002), een duet met Renaud. Goed voor meer dan 500.000 verkochte singles in Frankrijk en de prijs van beste Chanson Originale tijdens de Victoires de la Musique. Ze was een paar jaar eerder al eens bekroond als Artiste Interprète Féminine de l’Année. Dat plaatste haar op de hoogte van France Gall en Françoise Hardy. De rode draad doorheen dat alles is haar sociaal engagement. Ze wordt in 1997 ambassadrice van het United Nations Childrens
Fund van UNICEF en zet zich onder meer ook in voor Handicap International en Oxfam. Haar aandacht voor maatschappelijke thema’s komt in haar werk krachtig tot uiting op ‘Sisters & empathy’ (2009), een plaat met rauwe soulnummers over menselijkheid en verbondenheid. In het Engels. Die volledige overgave verklaart waarom Axelle Red er, goed 35 jaar na haar debuutalbum, nog steeds staat, zonder in herhaling te
vallen. Veelzeggend op dat vlak is ‘Rouge ardent’ (2013), haar grootste hitparadesucces na ‘Sensualité’ (1993). Het is maar weinig artiesten gegeven om in een latere periode van hun carrière iets toe te voegen dat wat voorafging in de schaduw kan stellen.

Het vervolg is bekend en telt 5 woorden: ‘Ik wil steeds beter
worden’.

(*) Het nummer heet aanvankelijk ‘Sexualité’, naar ‘Sexual healing’ van Marvin Gaye.

1999 – F - Victoires de la Musique – Artiste Interpète Feminine
2003 – F - Victoires de la Musique – Chanson Originale (‘Manhattan Kaboul’)
2006 – F - Chevalière de l’Ordre des Arts et des Lettres
2007 – B - Commandeur in de Kroonorde
2008 – B - Doctor Honoris Causa UHasselt
2018 – B - Radio 2 Eregalerij (‘Je t’attends’)

Axelle-Red.com
Facebook.com/AxelleRed
Instagram.com/axelle_red