Chloë van de Klantendienst: ‘Liever een goede buur dan een verre armzwaaier’

De afgelopen 21 dagen werd er 2.967 keer contact opgenomen met onze dienst. Zo kregen we klachten over de uitgezonden zaalshow Witte Ruis van de Nederlandse cabaretière Soundos El Ahmadi (“Ik begrijp niet goed hoe dit soort comedy de Vlaamse antenne haalt”), over de ruis in het decor van De Verrekijkers op VRT Canvas (“Ik stoor mij aan de constante passage van ik weet niet wie, soms met een kopje in de hand, op de achtergrond”) en over de Radio 1-uitzending van Weet Ik Veel met Danira Boukhriss over dinosaurussen (“Ik vond het beledigend hoe ik als volwassen luisteraar als kleuter werd behandeld”).

In de categorie ‘de stilzwijgende meerderheid’ valt deze klacht op. “Waarom zitten presentatoren steeds met hun armen te zwaaien? Het is alsof ze een orkest dirigeren. Spreken doet men met de mond. Ik erger mij hier zeer aan, en naar ik heb vernomen van enkele van mijn buren, vinden ook zij dat armgezwaai ondraaglijk!”

Liever een goede buur dan een verre ‘armzwaaier’, luidt het spreekwoord. Intussen zoek ik uit of wij op onze beurt presentatoren beter kunnen dirigeren. En aan welke prachtige symfonieën we het dirigeerwerk van Fien, Kobe of Sven kunnen toewijzen.

Video killed the radio star

Grensoverschrijdend gedrag is geen klein bier en daar gaan ook wij niet licht over. Deze klager geeft dan ook heel duidelijk zijn grenzen aan. 

“Wanneer heb ik toestemming gegeven om mij met mijn voornaam aan te spreken? De aanspreektitel is wat mij betreft nog steeds ‘Mr’. Want dat ben ik, een ‘klant’, geen vriend die je bij zijn voornaam noemt. Grenzen respecteren is verleden tijd in deze maatschappij. Walgelijk vind ik dat!”

Nu ben ik van mening dat we net wél in een tijd leven waarin grenzen stellen en respecteren wordt aangemoedigd. Enfin, toch door het merendeel van de samenleving. Het is dan ook onze intentie als omroep om onze communicatie zo persoonlijk, toegankelijk en respectvol mogelijk te maken. Ik onthoud dat we geen vrienden zullen worden. Mr. De Klager krijgt een standaardantwoord.

En dan is er nog een luisteraar van Radio 1 die Nieuwe Feiten via videostreaming op VRT MAX volgt. “Wil Lieven Vandenhaute stoppen met aankondigen dat Rika Ponnet naast hem in de studio is komen zitten terwijl beelden tonen dat de rubriek is opgenomen? Eerlijk duurt het langst.”

Volgens mij is dit een kwaal bij ervaren radiopresentatoren die zijn groot geworden in een tijdperk dat radio per definitie zonder beeld was. Video killed the radio star, voorspelden The Buggles al in 1979. Maar de tragiek anno 2026 vraagt om een update van dat nummer: Video killed the vooropgenomen interviews. Graag een minuut stilte voor Rika.

Te veel boter

En ook Ben Crabbé en zijn Blokken blijven de gemoederen beroeren. Kijkers hekelen het “chronische hoesten na elke uithaal” van de presentator, het “regelmatig gebruik van dialecten” en de “inhoudelijke fouten in een programma waar strikt wordt toegezien op de juiste formulering, uitspraak of spelling van de antwoorden”. 

Gelukkig vallen er ook regelmatig complimenten in onze mailbox, deze keer aan het adres van Klara-presentatrice Heleen Debruyne. “Ook dit seizoen blijft het programma De Jaren op eenzame hoogte doen wat het belooft. Eindelijk is er op zondagvoormiddag een programma waar de gast absoluut centraal staat en niet zoals vroeger iemand die per se ook het eigen denken wou etaleren. Ik wens De Jaren nog een lang leven.” Daarom, hip hip hoera voor Heleen met de Chloë Complimenten Wisselbeker! 

Tot slot wil een kijker van Dagelijkse Kost weten waarom we Jeroen Meus nooit zien eten van zijn eigen gerechten. Allicht omdat te veel boter en zout niet zo gezond zijn.

Groetjes van Chloë.